‫آنچه در «قصۀ ندیمه» گذشت...
‫ماها می‌تونیم فراریتون بدیم. هم تو، همه بچه رو. ‫ولی باید همین الان راه بیفتین.
‫- منظورت از «ماها» کیه؟ ‫- مارتاها. برو.
‫فرمانده مَکِنزی رو می‌شناسی؟ ‫اون یه دختر داره.
‫- نمی‌تونم بدون دخترم برم. ‫- تا خونۀ مکنزی‌اینا می‌برمت.
‫حرکت نکن!
‫داری در حقش ظلم می‌کنی که... ‫اینجوری افکارشو به هم می‌ریزی.
‫من دارم افکارشو به هم می‌ریزم؟
‫- یه روزی دوباره پسرتو می‌بینی. ‫- من دیگه مادرش نیستم.
‫البته که مادرشی. بچۀ تو توی کاناداست. ‫اون آزاده، همراه همسرت.
‫آمبولانس خبر کن. ‫یا خدا. چی کار کردی؟!
‫به عنوان کسی که نیازمند محافظت و مراقبت است، ‫تمایل دارید که در کشور کانادا پناهنده شوید؟
‫- بله! ‫- خداوند من رو صاحب زن خارق‌العاده‌ای کرده.
‫مجبور نیستی ازم محافظت کنی.
‫- شما لوک هستین؟ ‫- بله.
‫همسر شما جونِ منو نجات داد.
‫جاشون امنه. ‫هم امیلی، هم بچه.
‫از مرز رد شدن.
‫به یه خونۀ جدید منتقل شدی.
‫نمی‌خوای منو توی دردسر بندازی که، ها؟!
‫نه، قربان!
‫انجمن تی‌وی‌وُرلد تقدیم می‌کند. ‫TVWorld.info‫
‫زیرنویس از مسیح محمودزاده ‫masihm.ir | @masih_mzsh‫
‫ - قسمت ۲، مَرتا و خواهرش مریمقصۀ ندیمه
‫قبلاًها بلد نبودم منتظر وایسم.
‫عمه لیدیا می‌گفت: «اون‌هایی که یه جا منتظر وایمیسن هم در حال خدمتگزاری‌ان.»
‫اینو هم می‌گفت که:
‫«همه‌تون از مهلکه جون سالم به در نمی‌برین.
‫بعضی‌هاتون روی زمین خشک یا ‫لای بوته‌های خاردار می‌افتین،
‫بعضی‌هاتون نزدیک سطح خاک ریشه می‌دوونین.
‫خودتون رو بذر در نظر بگیرید.
‫یعنی چجور بذری از آب در میاین، دخترها؟»
‫تظاهر می‌کنم که یه درختم...
‫و منتظر وایمیسم.
‫برکت به میوۀ دل.
‫خداوند به بار نشاند.
‫خانوم سرخونه‌م میگه چیزی نمونده شیکاگو رو پس بگیریم.
‫موقع دعا، از سربازهامونم یاد می‌کنم.
‫شکر خدا.
‫منم این چند وقته واسه خانوادۀ واترفورد دعا می‌کردم.
‫لطفتو نشون میده، آف‌متیو.
‫بیچاره، نی‌نی کوچولوشون؛
‫هر جایی که هست.
‫خدا می‌دونه چی تو سر آف‌جوزف گذشته.
‫من آف‌جوزفم!
‫بگو بینَم حالا کی جانمازآبکش‌تره؟!
‫(اشاره به گفت‌وگوی مشابهی بین آف‌فرد و آف‌گلن در پایان قسمت دومِ فصل اول)
‫خدا پشت و پناهتون.
‫آف‌رابرت، تو هم دیدی؟
‫گوجه کنسروی اوردن.
‫خدا رو شکر.
‫فضول شدی.
‫هنوز جا دارم.
‫«کِیسی» بچه‌ش رو به دنیا اورد.
‫ناقص از آب در اومد. ‫قلبش بیرون زده بود.
‫چه بد.
‫گیلیاد داره شیکاگو رو از دست آمریکایی‌ها پس می‌گیره. ‫این چیزیه که از زبون آف‌متیو شنیدم.
‫از خدمتکارتون در مورد مکنزی‌اینا پرس و جو کردی؟
‫سعی کردم، ولی خیلی بددهنه.
‫من جای تو بودم، ول‌کن مارتاها می‌شدم.
‫- کمک لازم داری؟ ‫- نه، ممنون.
‫- مارتاها بهمون اعتماد ندارن. ‫- کیه که داشته باشه؟!
‫- فقط چغندر طلایی داشتن. ‫- اشکالی نداره. این‌ها هم خوشمزه در میان.
‫فکر کردم گفتی گوشت کبابی.
‫این فیله‌ست.
‫مگه فیله بهتر نیست؟
‫فقط در صورتی که عاشق ادویه باشی.
‫اگه می‌خوای برمی‌گردم.
‫خدا کنه واسه سس مخصوص، کره کم نیاد.
‫اتاق پذیرایی.
‫منتظرت نشستن.
‫برکت به میوۀ دل، عزیزم.
‫خداوند به بار نشاند.
‫خوشحالم که می‌بینم حالتون کمی بهتر شده، عمه لیدیا.
‫چه دختر مهربونی.
‫فکر نمی‌کردم به این زودی‌ها دوباره اینجا ببینمت.
‫این طور که پیداست حالت سر جاش برگشته، مگه نه؟
‫خداوند واقعاً بخشنده‌ست.
‫لیدیا واسه بررسی وضعیتمون اومده.
‫اصلاً این‌طور نیست.
‫به بازدید ساده‌ست تا ببینم دخترمون ‫داره چطور توی خونۀ جدیدش مستقر میشه.
‫همه چیزش خوبه.
‫- مشکلی نداره. ‫- مشکلی نداره.
‫رفتارش با شما...
‫محترمانه بوده؟
‫قبلاً باهاش مشکلاتی داشتیم.
‫بله.
‫دیگه می‌خوام برم.
‫باشه، عزیزم.
‫باشه.
‫مراسم چی؟
‫گزارشات ثبت‌شدۀ ما نشون میدن که ‫زمان باروری آف‌جوزف، هفتۀ پیش بوده.
‫اوهوم.
‫ترکوندیم.
‫شکر خدا.
‫خانوم لارنس؟
‫یه کم... یه کم خسته‌ست.
‫بریم عزیزم.
‫باعث خوشحالی بود،
‫طبق معمول.
‫زنش چشه؟
‫نمی‌دونم.
‫می‌دونی که اگه مسئلۀ موردداری از طرف فرمانده لارنس ‫توی این خونه در جریانه، می‌تونی با من یکی در میون بذاری.
‫امیلی همه‌ش دو روز اینجا بود...
‫و فقط خدا می‌دونه که اون باهاش چی کار کرده.
‫- تا بیرون همراهیتون کنم، عمه لیدیا؟ ‫- ممنون میشم.
‫می‌خوام یه نگاه به اتاقت بندازم.
‫تا مطمئن شم تر و تمیزه.
‫باشه.
‫چیزیت نشد؟
شاید بهتر باشه بذاریم واسه دفعه بعد؟ باشه؟
‫ببند در اون دهنتو!
‫آخ!
‫عمه الیزابت بهت آسون گرفته!
‫اگه دست من بود، بعد از اون شاهکارت توی خونۀ ‫فرمانده مکنزی، عمراً جای جدیدی مستقرت می‌کردم!
‫جای تو روی دیواره!
‫همه چیز...
‫تحت کنترله،
‫فرمانده لارنس.
‫آف‌جوزف رو... توی خوار و بارفروشی...
‫در حال پچ‌پچ دیدن.
‫این به هیچ وجه قابل قبول نیست.
‫تا نباشد چوب تر، فرمان نبرد ندیمه. ها؟
‫- همچین چیزی میگن. ‫- درسته.
‫کاملاً درسته.
‫روزتون به خیر باشه.
‫مواظب خودت باش عزیزم.
‫در پناه خدا.
‫زود...
‫کنجکاوم بدونم ولتاژ این باتوم‌برقی‌ها چنده.
‫الو، هنوز پشت خطین؟
‫ها، آره.
‫پشت خطم.
‫- باید تا ساعت ۳، مدارک محضری رو تحویل بدین. ‫- چیزه... خانومه که وکیلمه گفت تحویلشون میده.
‫خب، هنوز تحویل نداده. ‫پس اگه تا ساعت ۳ نرسه، درخواستت رد میشه.
‫باشه. باشه. مشکلی نیست. ‫هر چه سریع‌تر خودمو می‌رسونم.
‫باشه، ممنون.
‫آره!
‫ببین کی اومده خونه، نیکول.
‫بیا سلام کن.
‫سلااام!
‫باید برم دفتر وکیلم، بعدشم سفارت.
‫بی‌خیال بابا! بیا با نیکول بازی کن.
‫یا که بغلش کن. فقط یه لحظه.
‫باید چیز...
‫باید این فرم‌ها رو بدم واسه درخواستِ ‫شمارۀ بیمۀ اجتماعیم، مهر و امضا کنن.
‫باشه. برا شام برمی‌گردی؟
‫امیلی میاد!
‫خوب شد گفتی!
‫حله... مشکلی ندارم.
‫آم...
‫این امیلی توی کانادا خانواده داره دیگه، درسته؟
‫پس کِی می‌خواد بهشون بگه که اینجاست؟
‫دارم روش کار می‌کنم.
‫زمانبندی هر کسی فرق داره.
‫چیزی می‌خواستی، خبر کن.
‫تره!
‫پیازچه نگیریا!
‫زخمت خوب داره ترمیم میشه.
‫خبری از چرک و ورم نیست.
‫درد می‌کنه؟
‫یه کم.
‫به مرور زمان از بین میره.
‫روند بهبود غضروف مثل بقیۀ بافت‌ها نیست.
‫چون غیرعروقیه.
‫در ضمن سلول‌های کندروسیتی، ‫نمی‌تونن توی نقاط آسیب‌دیده جمع شن.
‫درسته.
‫بنابراین در نهایت جای زخمش می‌مونه.
‫جواب همۀ آزمایش‌های خونی‌ت خوب بوده. ‫تعداد سلول‌ها، قند خون، وضعیت متابولیسم.
‫سونوگرافی لگن و ‫آزمایش گردن رحِم هم خوب بوده.
‫آم...
‫چندتا غدۀ لیفی کوچیک توی رحِمِت داری...
‫- که باید حواس‌جمعشون باشیم. ‫- باشه.
‫قرارملاقات‌های بعدیت با دندون‌پزشک، ‫بینایی‌سنج و متخصص ریه‌ست.
‫این معرفی‌نامه رو هر وقت آماده بودی به کلینیک زنان‌و‌زایمانی که ‫گفته شده ببر تا در مورد ترمیم اندام جنسیت، باهات صحبت کنن.
‫دکتر ویلسن هم روانپزشک عالی‌ایه. ‫حالا که تحت مراقب‌های ویژه نیستی، می‌خوام به دیدنش بری.
‫با افرادی مثل تو خیلی سر و کار داره.
‫- تموم شد؟ ‫- آره.
‫می‌خوام هر دو سال یه بار واسه چک‌آپ بیای پیشم.
‫و...
‫کلسترول خونِتو هم بپا.
‫کلسترول؟
‫آره، واسه زنی توی سن و سالِ تو یه کمی بالاست.
‫- با ورزش و رژیم راحت می‌تونی کنترلش کنی. ‫- باشه.
‫کورا؟ واسه سوختگی چیزی نداری؟
‫اینو کم داشتیم! ‫ببین، نباید اینجا بمونه.
‫- بالاخره یه جایی باید منتظر بمونه. ‫- مشکل من نیست. من فقط برگه‌های عبور رو جور می‌کنم.
‫- دارین کمک می‌کنین فرار کنه؟ ‫- بث؟!
‫آره.
‫مجبور شدیم محل قرارهای قبلی رو عوض کنیم. ‫تا وقتی اوضاع آروم‌تر نشه، نمی‌تونم جای دیگه‌ای ببرمش.
‫- چرا نمیشه اینجا بمونه؟ ‫- تازه‌کارین، هر دوتون.
‫نمی‌دونین اینجا کارها چجوری پیش میره.
‫بَه!
‫مهمونی زنونه‌ست!
‫- چاییِ خانوم لارنس چی شد؟ ‫- الان آماده میشه قربان.
‫تو کی هستی؟
‫- اسم من الیسونه، قربان. ‫- اومده کمک کنه ظروفِ نقره رو واسه جلسه‌تون برق بندازیم.
‫داری دروغ میگی.
‫شما دوتا...
‫همیشه دوست‌های جدید پیدا می‌کنین.
‫میرم ببینم نگهبانی پیدا میشه ببرتت خونه؛
‫یا که هر جا دلش خواست.
‫توی همین اتاق بمون.
‫فرمانده لارنس.
‫دوست ندارم...
‫آدم غریبه توی خونه‌م باشه.
‫واسه چی یه آدم غریبه توی خونۀ منه؟
‫این آدم زیاد اینجا نمی‌مونه. ‫خیلی زود میره،
‫قربان.
‫ازت پرسیدم واسه چی اینجایی.
‫این آدم قراره فرار کنه.
‫- فقط یه جای امن می‌خواد که منتظر بمونه. ‫- «این آدم»، «این آدم»، همه‌ش همینو میگی.
‫انگار معنای خاصی داره. ‫من این آدمو نمی‌شناسم.
‫تو قبلاً بهم کمک کردی.
‫منو هم نمی‌شناسی.
‫اینجوری فکر می‌کنی؟
‫اون زنه، اون دوتا خدمتکار... من می‌دونم زندگیشون چجوری می‌گذره.
‫اون زنه می‌تونه زندگی بهتری داشته باشه. ‫جلوشو نگیر.
‫باشه.
‫هر چی شد، گردن خودت. ‫(ترجمۀ تحت‌اللفظی: خاکسپاریته)
‫اشکالی نداره. می‌تونه بمونه.
‫چی کار کردی؟
‫متقاعدش کردم.
‫حتماً یه ساک حسابی براش زدی.
‫از اون اختصاصی‌های مرکز قرمز.
‫اینو من می‌برم.
‫باشه.
‫- در اتاق خانوم رو بزن و سینی رو پشت در بذار. ‫- باشه.
‫دستتم درد نکنه.
‫(«دود قطار»، اثری از ادوارد مونک)
‫درو ببند.
‫فرصت این کارو از دست می‌دیم! ‫همه چیز از قبل برنامه‌ریزی شده.
‫حرفشم نزن. من باهات نمیام.
‫اگه تنهایی برگردم، سؤال‌پیچم می‌کنن.
‫- به من ربطی نداره. ‫- کورا!
‫لارنس توی اتاق پذیراییه. احتمالاً یه مدتی اونجا می‌مونه.
‫بهتره همین الان بریم. می‌خوام ببینم چجوریه.
‫ما تقریباً هیچوقت نشده آدم جابجا کنیم. ‫پیغام بوده، جنس‌های بازارسیاه هم گه‌گاه.
‫- ولی جایجایی آدم سخته. خطرناکه! ‫- تجربه‌ش رو داشتم. می‌تونم از پس خودم بر بیام.
‫- ها؟ مگه قبلاً عضو ارتشی چیزی بودی؟ ‫- نه. تو چی؟!
‫معلم شیمی دبیرستان بودم.
‫آهان.
‫خب، من دلیل اینم که الان همه‌تون تویِ ‫اتاق بازجویی نیستین. پس یکی بهم بدهکارین.
‫یالا «والتر وایت»! بزن بریم.
‫کورا باهاتون نمیاد. پس بهم نیاز دارین.
‫- من باهاتون میام. ‫- جون!
‫من از کارهای سخت ترسی ندارم.
‫باشه.
‫ولی اینجوری نمیای.
‫این که بالاخره کسی نمی‌بینتم، حس عجیبی داره.
‫یکی از دلایلشون واسه انتخاب رنگ قرمز ‫این بود که توی چشم باشیم.
‫دستگیر کردنمون آسونه چون راحت دیده میشیم.
‫مثل چکۀ خون روی برف.
‫بررسیش کردی؟
‫مشکلی نداره.
‫واینسین.
‫توی یه خط باشین.
‫معطل نکنین!
‫توی یه خط!
‫برگه‌های عبورتون رو آماده کنین!
‫واینسین!
‫برگۀ عبور؟
‫بیا جلو.
‫- برگۀ عبورت منقضی شده. ‫- من کار اشتباهی نکردم.
‫- همراهم بیا! ‫- من هیچ کاری نکردم.
‫تکون بخور!
‫راه بیفت!
‫ندیمه‌ای در کار نیست.
‫ماها اجازه نداریم وارد این قسمت شهر شیم.
‫محل رختشورخونه‌های صنعتیه. ‫پر از مواد شیمیایی.
‫گیلیاد طرفدار محیط زیسته، ولی...
‫هنوز نمی‌تونن از خشکشویی‌هاشون دل بکنن.
‫درو ببند.
‫توی دید نباش و ساکت بمون.
‫بعداً یکی دنبالت میاد.
‫نمیشه اینجا باهام منتظر بمونی؟
‫باید قبل از این که بفهمن نیستیم، برگردیم.
‫خداوند زحماتمان را برکت دهد.
‫به واسطۀ کار مطهر می‌شویم.
‫موفق باشی.
‫جون، بیا.
‫بریم.
‫به خاطر اون حرفی که بهت زدم، شرمنده‌م.
‫- منظورم... ساک زدنه‌ست. ‫- بدتر از این‌ها شنیدم.
‫همونطور که بهمون گفتن، ‫مارتاها هم از گناهکارانن.
‫دادم لوله‌های رحِمم رو بستن.
‫شانس اوردم آشپزی بلدم، ‫وگرنه به جای آشپزخونه، توی سلیطه‌خونه مشغول بودم.
‫مویرا رو می‌شناختی؟ ‫اسم خودشو روبی گذاشته بود.
‫آره.
‫تونست بره کانادا.
‫الیسون کانادا نمیره.
‫داره وارد بطن قضایا میشه. ‫به یکی از مراکز گروه مقاوت توی غرب کشور میره.
‫- مهرۀ باارزشیه. ‫- همین معلم شیمیه؟!
‫بمب می‌سازه.
‫مثل بمبِ آف‌گلن؟
‫اِه! پس با کارهاش آشنایی.
‫به گمونم تا وقتی آدم مجبور به انجام کاری نشه، ‫از قابلیت‌ها و توانایی‌هاش بی‌خبر می‌مونه.
‫آهای!
‫بیاین بچه‌ها!
‫راستی با پیازچه هم می‌شد این غذا رو درست کرد.
‫فقط قسمت‌های سبزش رو می‌ریزی... ‫زیاده‌روی هم نمی‌کنی.
‫حله بابا، سرآشپز «روضه‌خون».
‫- خوشمزه‌ست. ‫- ممنون.
‫امیدوارم گوشت ماهی اذیتت نکنه. ‫بای‍... باید قبلش می‌پرسیدم.
‫نه، ماهی‌ش عالیه. ‫دکتر گفته کلسترول خونم بالاست، واسه همین...
‫- جدی میگی؟ ‫- آره. فکر کنم به خاطر اون همه گوشت و کره‌ست.
‫می‌دونین چی پدر کلسترول در میاره؟
‫یه کمی الشراب.
‫آره، من اصلاً همچین مشکلی نداشتم.
‫قبل از روی کار اومدن گیلیاد، گیاهخوار بودم.
‫آره، اینجور هم نیست که به خیالشون باشه. ‫هر چی بهت بدن باید بخوری.
‫جون عاشق ماهی بود.
‫مرغ هم دیگه.
‫دوشنبه‌های بدون گوشت رو هم دوست داشت.
‫همچین پرروبازی در می‌اورده، نه؟
‫آخه انتخاب غذا با اون بوده،
‫بیشتر کارهای آشپزی هم با تو.
‫نه، برام مهم نبود.
‫همسر تو...
‫زنِ تو چی؟
‫اونم گیاهخواره یا نه؟
‫- لوک؟! ‫- چیه؟ آخه...
‫کنج‍... کنجکاوم.
‫چون سختی‌های خودشو داره، نه؟ ‫آدم می‌مونه بچه‌ش رو چجوری بار بیاره.
‫تو هم... چیز...
‫لوک، میشه بری یه کم سیب‌زمینی بیاری؟
‫- وایسا... بچه رو گیاهخوار بار میارین یا نه؟ ‫- برو اون سیب‌زمینی‌های کوفتی رو بیار.
‫می‌دونین چیه... من...
‫من... ببخشید، معذرت می‌خوام.
‫[شیرینیِ] پای... هم هست.
طعم ‫سیب.
‫معذرت می‌خوام.
‫نیازی نیست.
‫همه‌ش تقصیر اون بود.
‫می‌دونی... تو رو که می‌بینه یاد جون می‌افته.
‫از جون توقع داشت زنگ بزنه. ‫تو رو که می‌بینه، می‌ترسه اگه اون بود، زنگ نمی‌زد.
‫نه، زنگ می‌زد.
‫جون از من خیلی قوی‌تره.
‫خودتو دست‌کم نگیر.
‫نمی‌تونم زنگ بزنم.
‫آره، چون آدم می‌ترسه.
‫حقم داری که بترسی. ‫آخه، ببین...
‫من از این تجدید دیدارها زیاد دیدم و ‫آخرش همیشه پایان خوشی در کار نیست.
‫حالا کسی هم نمیگه زندگی باید «خوش و خرم تا ابد» باشه.
‫همون باشه، بسه.
‫شیرینی‌های ایشونم حرف ندارن!
‫- ریتا اصلاً نمی‌ذاشت کمکش کنم. ‫- هر کاری که خوابمو جلوتر بندازه، ایرادی نداره.
‫الیسون!
‫- گندش بزنن! لعنت بهش! ‫- چی شده؟
‫- هیس! آروم! ‫- نگهبان‌ها، با تیر زدنش.
‫- تعقیبتون که نکردن؟ ‫- ببرش زیرزمین.
‫- بجنب! ‫- نه، فکر نکنم.
‫ببخشید اینجا اومدم. ‫نمی‌دونستم دیگه کجا برم.
‫بیاین!
‫هیس! بجنبین.
‫خیلی خب.
‫حوله‌ها سمت چپن.
‫مستقیم. برین اون تو.
‫سریع، سریع، سریع.
‫خب...
‫- بخوابونش رو زمین. ‫- باشه. باشه. باشه.
‫ممنون.
‫چیزی نیست. فقط می‌خواد جلوی خونریزیتو بگیره. ‫چیزی نیست. نفس بکش. باشه؟
‫- کسی هست بهش زنگ بزنیم؟ ‫- نمی‌دونم. دارم فکر می‌زنم.
‫- کورا؟ ‫- تف به این شانس!
‫بث!
‫خیلی خب. هیس!
‫- دستتو اینجا بذار. ‫- باشه.
‫چیزی نیست، بریم.
‫آروم.
‫چه خبره؟
‫کی توی زیرزمینه؟
‫فقط بث. دنبال موش می‌گشتیم.
‫- واسه همین جیغ زد. ‫- دروغگو.
‫با این میشه دو بار.
‫تو هم می‌خوای شانستو امتحان کنی؟
‫یه کسی زخمی شده.
‫این «یه کسی» همونیه که قبلاً اینجا بود؟ ‫کورا، برو درو باز کن.
‫اونم همینجاست. ‫یه زن دیگه هم هست.
‫اون زنه‌ست که زخمی شده. واسه همین جیغ کشید.
‫- از اینجا ببرش. ‫- فرمانده لارنس...
‫شنیدی چی گفتم. اینجا نباشه.
‫- شبتون بخیر. ‫- فرمانده خونه‌ست؟
‫- بله. چی شده؟ ‫- باید باهاش صحبت کنیم.
‫- باشه. بهشون میگم تشریف بیارن. ‫- شکر خدا.
‫شبتون بخیر، فرمانده لارنس. ‫ببخشید مزاحمتون شدیم.
‫به هیچ وجه. چی... چی شده؟
‫امشب توی شهر مشکل کوچیکی پیش اومد.
‫چندتا فراری داشتیم. مارتا بودن.
‫بیاین کمی قهوه میل کنین.
‫ممنون، قربان.
‫خیلی زود رفتِ زحمت می‌کنیم.
‫داریم به تمام خونه‌های منطقه‌تون سر می‌زنیم تا ‫ببینیم کسی متوجه چیز عجیبی شده یا نه.
‫الان یکی از افرادمون در حال بررسی اطرافِ خون‍...
‫جوزف؟
‫همه چیز روبراهه؟
‫هیچ مشکلی نیست دلبندم.
‫چطوره برگری به تختت و بخوابی؟
‫اونم ‫وقتی مهمون توی خونه‌ست؟ شوخی نکن.
‫- بهتون نوشیدنی گرم تعارف کرده؟ ‫- بله خانوم. ممنون.
‫خوبه.
‫توی شبی به این سردی.
‫فکر کنین خونۀ خودتونه. ‫یه دیقه بیشتر طول نمی‌کشه.
‫لطفاً بیا کمکم کن.
‫کورا،
‫میشه خواهشاً اینو پاک کنی؟
‫برو.
‫همینجور نفس بکش.
‫چیزی نیست. نفس بکش.
‫- چه خبره؟ ‫- نگهبان‌ها اومدن. نباید سر و صدا کنیم.
‫- حالش چطوره؟ ‫- بده.
‫بذار ببینم. خیلی خون نریخته. ‫احتمالاً خونریزی داخلی داره.
‫- خواهش می‌کنم. نذارین بمیرم. ‫- کسی نمی‌ذاره بمیری، باشه؟ نگران نباش.
‫هیچی نمیشه. می‌دونم. ‫هیچی نمیشه. ازت می‌خوام سر و صدا نکنی.
‫هیس... آروم‌آروم نفس بکش.
‫اون نگهبان‌ها می‌تونن در عرض دو دیقه ‫آمبولانس خبر کنن. بهشون میگیم که...
‫- نه! ‫- هول کردیم و راهشون دادیم. نوع‌دوستی مسیحانه.
‫- نه. شدنی نیست. ‫- می‌تونن نجاتش بدن.
‫اگه بگیرنش، به حرف میاد. ‫کل شبکه رو می‌گیرن!
‫هر جور حساب کنی، بازم سربه‌نیستش می‌کنن!
‫- توی محوطه خبری نیست. ‫- گندش بزنن!
‫گندش بزنن!
‫هیس!
‫گندش بزنن!
‫ازت می‌خوام ساکت باشی.
‫گوش کن چی میگم!
‫سر و صدا نکن.
‫گندش بزنن. برو پایین!
‫بیا اینجا. چیزی نیست. چیزی نیست.
‫خفه شو!
‫منو ببخش.
‫خیلی خب.
‫چیزیت نشد؟ خوبی.
‫- فکر کنم رفتن. ‫- می‌دونی بعدش باید کجا بری، الیسون؟
‫- آره. ‫- راهشو بلدی؟
‫- به نظرم. ‫- این پایین به بیرون راهی هست؟
‫آره. از اون وَر، بعد برو راست، می‌خوره به در حیاط‌پشتی. ‫تا لارنس ندیدتِت، راه بیفت.
‫ازت می‌خوام بری.
‫- نمی‌تونم. ‫- یالا.
‫- می‌تونم برم خونه. میرم خونه. ‫- نه. این جهنم‌دره خونه‌ت نیست.
‫ببین چی میگم... می‌دونم ناراحتی. ‫همه‌مون ناراحتیم، ولی اون می‌دونست با چی طرفه.
‫همه‌مون می‌دونستیم. گوش کن! ‫نذار مرگش بی‌دلیل باشه.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫برو. عجله کن. ‫خدا به همراهت.
‫باشه.
‫واسه این چیزهاست که آدم جابجا نمی‌کنیم.
‫برو مواظب خانوم لارنس باش.
‫اشتباه می‌کردم.
‫اینطور که معلومه خاکسپاری تو نیست.
‫اصلاً می‌دونی این زنه کی بود؟
‫نه، قربان.
‫زن‌هایی مثل تو عین بچه می‌مونن.
‫هیچوقت به کم راضی نمیشین و هر چی می‌خواین برمی‌دارین.
‫به عواقبش هم بی‌توجهین.
‫معذرت می‌خوام قربان.
‫بایدم بخوای.
‫خانوم لارنس چیزیش نشده؟
‫به خودت این جرئتو نده که دربارۀ زنم با من صحبت کنی!
‫از همون اول می‌دونستم اشتباهه.
‫قربان، ما هیچ نمی‌دونستیم اون به اینجا برمی‌گرده.
‫منظورم راه دادن تو به این خونه‌ست.
‫خرابکاریتو تمیز کن.
‫از وسط خونه نرو.
‫بث!
‫واسه دست‌هات.
‫ممنون.
‫کورا چی شد؟
‫لارنس فرستادش بره.
‫کجاش رو نمی‌دونم.
‫وقتی زخم دست‌هات بهتر شد، ‫یه کم کره بهت میدم، بهشون بمال.
‫اینطوری پوست دست‌هامون رو نرم نگه می‌داریم.
‫فرمانده از دروغگوها خوشش نمیاد.
‫سلام.
‫حالت خوبه؟
‫شیر می‌خوای؟
‫خودتو خیس کردی؟
‫سلام.
‫میرم...
‫میرم شیشۀ شیرشو بیارم.
‫سلام دخترکوچولو.
‫چی شده؟
‫ها؟
‫هر چی باشه دیگه بدتر از قبلاًها که نیست.
‫مگه نه؟
‫ها؟
‫تو همیشه خودتو جمع و جور کردی.
‫چه با وضع الان...
‫چه با نیکول، چه ما، چه کار،
‫چه با امیلی.
‫آره، من همه‌جوره به تن لشم مسلطم.
‫واسه همینه که صبح تا شب بیدارم و به این جغله شیر میدم.
‫مگه نه؟
‫می‌شد جاش بغل یه تیکۀ خوشگل بیدار شم. ها؟!
‫وضع همه‌مون خرابه، فهمیدی؟
‫درست نمیگم؟! وضع همه‌مون بگاییه!
‫مگه نه؟
‫اون موقع که هانا اینقدی بود رو یادمه.
‫آره.
‫داریم از خواهربزرگه‌ت حرف می‌زنیما.
‫آره.
‫مامانی برگشت که هانا رو نجات بده.
‫چون...
‫کاری از دست من برنمی‌اومد.
‫واسه تو کار دیگه‌ای رو در نظر داشته.
‫می‌دونم.
‫خب، برو دیگه. نمی‌خواد بمونی. حواسم هست.
‫برو. نمی‌خواد بمونی.
‫آروم، آروم، آروم، آروم، آروم.
‫آروم.
‫به مامانت رفتی.
‫آره.
‫روز به خیر.
‫خانوم سرخونه‌م میگه اون زنه حتی ‫جزو مارتاهای این منطقه نبوده.
‫نگهبان‌ها توی حیاط‌پشتیِ فرمانده کویینز رد پاش رو گرفتن، ‫ولی کنار نهر آب ردشو گمش کردن.
‫انگاری دود شده رفته هوا.
‫انگار خدا اونو با خودش برده.
‫بعید می‌دونم.
‫پیرزن پست‌فطرتی مثل اون؟! خیلی ناشکره.
‫امنیتش تأمین بوده، خونه و هدف متعالی هم داشته.
‫هر وقت گرفتنش باید یکی از چشم‌هاش رو در بیارن.
‫گوش‌هاش رو هم شاید همینطور.
‫شنیدی آف‌جان مُرده؟
‫آره.
‫بندۀ خدا. تصادف کرد.
‫ندیمۀ همراهش کلافه شده بود.
‫هلش داده بود جلو اتوبوس.
‫خدا بیامرزتش.
‫یک یا دو؟
‫دو.
‫دو یا سه؟
‫سه.
‫سه یا چهار؟
‫مثل قبلیه؟
‫سه.
‫ردیف پنجم رو واضح می‌بینی؟ ‫از ردیف پایینی هم یه کم برات واضحه؟
‫آره.
‫حالا چی؟ بهتره... یا بدتر؟
‫بهتر؟
‫بدتر؟
‫بهتر؟
‫بدتر؟
‫بهتر؟
‫بدتر؟
‫بهتره؟
‫یا بدتر؟
‫الو؟
‫سلام.
‫منم.
‫امیلی؟
‫راهبندون نکن!
‫ماشین لامصبتو تکون بده!
‫گورتو از وسط جاده گم کن!
‫‫زیرنویس از مسیح محمودزاده ‫masihm.ir | @masih_mzsh
‫bit.ly/TV-World :به تیم ترجمۀ تی‌وی‌وُرلد بپیوندید
donate.masihm.ir :حمایت از من برای پیشبرد پروژه‌های بعدی ‫masihm.ir/subtitle :عضویت در خبرنامۀ جدیدترین زیرنویس‌ها
‫masihm.ir 16.06.2019 © ‫ver 1.3