‫آنچه در «قصۀ ندیمه» گذشت...
‫شکایت اولیه‌مون رو تسلیم کانادا کردیم و ‫متقاضی بازگشت نیکول شدیم.
‫خیال می‌کردم همینو می‌خواستی. ‫دخترمون توی کانادا جاش امنه.
‫علاقه‌مندیم ملاقاتی رو ‫با نیکول برنامه‌ریزی کنیم.
‫فقط همین یه باره، واسه خداحافظی.
‫خانوم واترفورد، آقای بانکول.
‫- هدفت از این کار چیه؟ ‫- فقط می‌خواستم دخترمو ببینم.
‫- دختر تو نیست! ‫- دختر تو هم نیست.
‫می‌خوای بغلش کنی؟
‫سلام، دختر کوچولوم!
‫لوک، حرف‌هایی هست که باید بهت بگم.
‫نیکول حاصل عشق بوده.
‫باباش راننده‌ای به اسم نیکه. ‫قبلاً دیدیش.
‫هر کاری از دستم بر میاد می‌کنم که زنده بمونم.
‫تو هم بهتره همین کارو کنی، به خاطر هانا. ‫همۀ این‌ها به خاطر اونه.
‫دربه‌در دنبالشم. ‫بهت قول میدم.
‫دوسِت دارم.
‫ما خانواده‌ای عزادار هستیم...
‫و این درخواست رو با دولت کانادا مطرح می‌کنیم.
‫ دختربچۀ دوست‌داشتنی‌مون، نیکول واترفورد،
‫به دست فراری خطرناکی ‫از خاک‌های کشورمون، ربوده شده.
‫جای نیکول در گیلیاده. ‫می‌خوایم برگرده پیشمون، همین.
‫انجمن تی‌وی‌وُرلد تقدیم می‌کند. ‫TVWorld.info
‫زیرنویس از مسیح محمودزاده ‫masihm.ir | @masih_mzsh
‫ خداوند متعال و لایزال،
‫لطفاً این کودک گیلیادی را ‫به کانون گرم خانواده‌اش بازگردان.
‫ خداوند متعال و لایزال...
‫حالا دیگه هر روز می‌بینمشون.
‫درخواست واترفورد-اینا به گوشِشون رسیده.
‫دارن واسه نیکول دعا می‌کنن.
‫«خداوند متعال و لایزال،
‫لطفاً این کودک گیلیادی را ‫به کانون گرم خانواده‌اش بازگردان.»
‫تنها خبری که از بچه‌م دارم، همینه.
‫اگه مشغول دعائن، یعنی جاش امنه.
‫اگه مشغول دعائن، یعنی هنوز دستشون به نیکول نمی‌رسه.
‫حتی اگه شده فقط همین.
‫منم توی دلم دعا می‌کنم.
‫دعا می‌کنم که دعاهای اون‌ها مستجاب نشه.
‫واسه سرینا هم دعا می‌کنم؛
‫که مسیرش رو دوباره پیدا کنه؛
‫که غمش رو پشت سر بذاره...
‫و بدونه که نیکول، جاش توی کانادا بهتره؛
‫که فرد رو راضی کنه بی‌خیال قضیه شه.
‫یا هم این که ماشین بزنه زیر جفتشون.
‫راستش من پایۀ هر دو راهم.
‫ - قسمت ۶، اهالی خانهقصۀ ندیمه
‫این جزو وظایف مارتاها نیست؟
‫گفتم خودمو از بی‌مصرفی در آرم، قربان!
‫آهان.
‫بهتره بری وسایلتو جمع کنی.
‫واترفورد چند روزی لازمت داره. ‫می‌خواد کانادایی‌ها رو سر میز مذاکره بکشونه؛
‫دربارۀ برگردوندن دخترش بحث کنه.
‫نگو دخترش.
‫خواهش می‌کنم نگو دختر اونه.
‫یه هفته... دعای همگانی توی واشینگتون برنامه‌ریزی کرده.
‫راستش... ایدۀ خوبیه.
‫کانادایی‌ها تحت فشار قرار می‌گیرن.
‫می‌خواد کل اعضای خانواده باشن؛
‫ظاهر بهتری داره.
‫خانوم واترفورد هم میاد؟
‫هر آنجا که تو رَوی.
‫قطار ساعت ۴ حرکت می‌کنه.
‫ایستگاه «ملی».
‫توقف بعدی، ایستگاه «ملی». ‫(همان ایستگاه «اتحاد» که بنا بر ارزش‌های دولت حاکم، نامش تغییر کرده است)
‫(بنای یادبود واشینگتون در هیئتی دگرگون، به شکل صلیب)
‫بَه!
‫مکانش باشکوه نیست؟!
‫ایستگاه قبلیه خیلی قشنگ‌تر بود.
‫ولی معمارش یه مرتد بود. ‫به خاطر شکوه و عظمت گیلیاد تخریب شد.
‫آه، کیف‌وَر شدم.
‫قبلاًها اینجوری نمی‌گفتن؟! ‫کیف‌ور شدی عزیزم؟
‫آره، خیلی کیف‌ور شدم، عمه لیدیا!
‫هیچکی از آدمِ بدعنق خوشش نمیاد آف‌جوزف.
‫فوق‌العاده‌ست!
‫اخلاص و ایثارشون!
‫خب دیگه عزیزم،
‫فردا می‌بینمت.
‫- برو سر جای مخصوصت بشین. ‫- جای مخصوصم؟
‫تحمل بی‌نظمی رو ندارن؛ ‫توی پایتخت از این خبرا نیست.
‫راه بیفت دیگه.
‫دختر باادبی باش.
‫لطفاً برای امنیت حال خود و آنانی که ‫دوستشان دارید، از لبۀ سکو فاصله بگیرید.
‫حتماً مراقب فضای خالی بین قطار و سکو باشید.
‫عصرتان به خیر باشد.
‫برکت به میوۀ دل.
‫خداوند به بار نشاند.
‫به واشینگتون خوش اومدی.
‫خوشا به حال خاموشان، ‫زیرا تنها آنانند که صدای خداوند را می‌شنوند.
‫سرها پایین باشه لطفاً.
‫اینجایی!
‫عصرتون به خیر فرمانده.
‫اون با ماست. واترفورد.
‫بله، درسته.
‫ما مهمون‌های فرماندۀ ارشد، «وینزلا» هستیم.
‫شکر خدا.
‫بلند شو وایسا.
‫باز همگی کنار همیم.
‫این خوب نیست؟
‫خوبه، قربان.
‫در پناه خدا باشید، خانوم واترفورد.
‫امیدوارم حالتون خوب باشه.
‫بریم دیگه، ‫عین قطاری از لاک‌پشت‌‌های خاک‌آلوده.
‫این اعلانیه‌‌ای پیش از حرکت به مقصد کلومبیاست.
‫لطفاً به سکوی شمارۀ ۵ مراجعه کنید. ‫حرکت به منطقۀ کلومبیا در سکوی ۵.
‫خداوند به بار نشاند!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- دلم برات تنگ شده بود. ‫- منم دیگه.
‫امکان نداره خواسته‌ش این باشه.
‫- دلش برا بچه تنگ شده. ‫- دل همه‌مون تنگ شده.
‫همۀ عمرش فقط همین یه چیزو می‌خواسته.
‫خونه‌شون قشنگ نیست؟
‫بهتر بود هتل می‌رفتیم.
‫نیازی نیست نگران باشی.
‫شنیدم خیلی خاکی و خودمونی‌ان.
‫این یه فرصته.
‫واسه کی؟
‫ما.
‫همه‌مون.
‫واسه نیکول.
‫وقتتون به خیر.
‫واقعاً شرمنده‌م.
‫جلسۀ تلفنی داشتیم.
‫خوش اومدین.
‫وقتتون به خیر.
‫باعث افتخاره، فرمانده وینزلا.
‫واترفورد.
‫- ممنون که ما رو به خونۀ پرخیر و برکتتون دعوت کردید. ‫- باید از خانوم وینزلا بابت این دعوت تشکر کنید.
‫حتماً ازشون تشکر می‌کنم.
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫خب...
‫هفتۀ هیجان‌انگیزی رو پیش روی داریم.
‫درسته.
‫باید در مورد تصاویری که... ‫به انتشار عمومی می‌رسونیم، سنجیده عمل کنیم.
‫کاملاً درسته.
‫تصویر مناسب، می‌تونه نظرات رو تغییر بده.
‫- شب بخیر بابایی! ‫- شب بخیر عشق بابا!
‫این «پالی»ـه؛ ‫همونطور که پیداست یادش رفته چجوری در می‌زنن.
‫وقت به خیر، پالی.
‫پسرهام کوشَن؟ آها.
‫- مایکا! ‫- پسرهای گلم!
‫ای خدا! همه به جز تو آمادۀ خوابیدنن.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سلام!
‫خوش اومدین. من «اولیویا» هستم. ‫از دیدنتون خیلی خوشحالم.
‫- همچنین. ‫- ممنون که به خونۀ پرخیر و برکتتون، دعوتمون کردین.
‫ببخشید شلوغ‌پلوغه.
‫بیاین خودتونو به آقا و خانوم واترفورد معرفی کنین.
‫این «آیزایا»ست. ‫اگه باورتون میشه، از بقیه آروم‌تره.
‫اوه... سلام. ‫من سرینا جوی‌ام.
‫- از دیدن همه‌تون خوشحالم. ‫- چطوری؟
‫- من فرد واترفوردم. ‫- سلام.
‫- حالتون چطوره؟ ‫- من «سِیْدی»ام.
‫- همه‌شون بچه‌های خودتونن؟ ‫- می‌خواستی بچۀ کی باشن؟!
‫مایکا!
‫«تمارا»، میشه لطفاً مشایعتشون کنی؟
‫خب، بیاین بریم شام بخوریم.
‫تا حالا این‌همه یه جا دیده بودی؟
‫نه.
من ‫بیشترین بچه‌ای که توی یه خونه دیدم، سه تا بوده.
‫این‌ها ۵تایی داشتن.
‫شما اینجا می‌مونین؛ پیش «آف‌جورج».
‫شکر خدا. ممنون.
‫ندیمه هم دارن؟!
‫مزیت مقام و رده‌ست، به گمونم.
‫شبت به خیر.
‫بله؟
‫- داری با اتاق خو می‌گیری؟ ‫- بله.
‫ممنون که بهم سر زدی.
‫این همه بچه؛ فوق‌العاده‌ست.
‫معجزه‌ست.
‫معجزه.
‫یه روزی این صحنه عادی میشه،
‫به لطف خدا.
‫فرمانده وینزلا چیز جدیدی دربارۀ فردا نگفته؟
‫هنوز خبری از مقامات کانادایی نشده. ممکنه...
‫از یه کشور بی‌طرف بخوان میانجی‌گری کنه.
‫- ممکنه. ‫- دعا می‌کنم.
‫کارمون طول نمی‌کشه.
‫صبح فیلم می‌گیریم؛ ‫تا شب تصاویرش میره روی شبکه‌های خبری کانادا.
‫خلاصه هر چی...
‫بیشتر رسانه‌ایش کنیم، ‫اون‌ها هم فشار بیشتری احساس می‌کنن.
‫بهم اعتماد کن.
‫از این کارها...
‫خوب سر در میارم.
‫فکر کنم بهتر باشه یه کم استراحت کنم.
‫درسته. منم... هنوز یه سری کار دارم.
‫اینجا گذاشتم.
‫فقط واسه حفظِ...
‫ظاهر.
‫شب بخیر، فرد.
‫سلام.
‫برکت به میوۀ دل.
‫من آف‌جوزفم.
‫ببخشید که همچین اومدم جات رو تنگ کردم.
‫تمنا دارم منو ببخشی.
خب ‫بگذریم، تو لابد...
‫آف‌جورجی؟
‫متأسفم.
‫خوشحال شدم از دیدنت.
‫- کلاً همین چندتان؟ ‫- درسته فرمانده.
‫ندیمه‌ها هم وظایف خودشونو دارن.
‫پس وظایفششون در قبال کشور چی میشه؟
‫- خیلی خب. بیاریدشون این وَر. ‫- راه بیفتین دخترها.
‫آفرین.
‫نیم‌دایره تشکیل بدین؛
‫رو به مجسمه.
‫خوبه.
‫آف‌جوزف، تو...
‫وسط کار وایسا؛ بین خانوم واترفورد و...
‫و خودم.
‫بیا بالا.
‫زود، زود.
‫ممنون.
‫- گوش کنین ندیمه‌ها... ‫- سرینا؟!
‫دوربین ممکنه حواستونو پرت کنه، ‫سعی کنین بهشون توجه نکنین.
‫چندتا از این فیلم‌ها می‌خواد بگیره؟
‫آرامشتونم حفظ کنین.
‫- هر چقدر لازم بشه. ‫- خب، همه آماده‌این؟
‫ببین آف‌جوزف، من اول حرف می‌زنم. بعد اون‌ها دنبال تو به حالت دعا می‌شینن. ‫فهمیدی؟
‫باید باعظمت و قاطعانه در بیاد.
‫می‌خوام حس شکوه به بیننده دست بده.
‫قشنگ شده، قربان.
‫بَه، سلام... فرمانده.
‫شما رو کم داشتیم.
‫رفتم خونۀ فرمانده وینزلا، ‫فرستادنم اینجا.
‫جداً؟
‫فکر می‌کردم داری به جبهۀ جنگ میری.
‫همین روزهاست که اعزام شم.
‫میشه اون بالا...
‫جای من وایسی؟
‫فقط واسه همین صحنه.
‫دختر سربه‌راهی مثل تو رو چه به اینجا!
‫خوبه، خوبه.
‫ممنون،
‫پسرجان.
‫آماده‌این؟
‫حرکت.
‫خداوند بخشنده،
‫دعاهایمان را بشنو.
‫- به افتخار ملکه و شاهزاده. ‫- و شاهزاده.
‫بله، تازه شاهزاده بیشتر هم می‌تونه بخوره. ‫بچرخون که گرد شه.
‫قلقش اینه که سریع بچرخونی.
‫صبح بخیر خانوم واترفورد.
‫صبح بخیر.
‫نَم نَم نَم، چه خوشمزه!
‫سرینا...
‫می‌دونم که خواستۀ تو این نیست.
‫تو رو خدا باهام حرف بزن.
‫اگه دوست داشته باشی می‌تونیم حرف بزنیم،
‫ولی اینو باید بدونی که دیدنِ نیکول، ‫همه چیزو برام عوض کرد.
‫می‌دونم.
‫پس دیگه چه حرفی می‌مونه؟
‫می‌مونه چون دیدن نیکول «تو» رو عوض کرد.
‫تو رو تغییر داد؛ اینجا رو هیچ تغییری نداد.
‫نیکول حقش...
‫بهتر از ایناست.
‫دخترمون حقش بهتر از ایناست.
‫و من مطمئنم که تو اینو می‌دونی.
‫بچه‌های وینزلا خوشحالن اینجان.
‫ندیمه‌شون رو اصلاً دیدی؟!
‫ریتا.
‫- ریتا، میشه اینو بی‌زحمت... برام اتو کنی؟ ‫- بله، بله البته.
‫فرمانده واترفورد. ممنون.
‫پیشرفت کردیم.
‫مقامات کانادایی از سوئیسی‌ها خواستن ‫باهامون مصاحبه کنن.
‫- به عنوان کشوری بی‌طرف عمل می‌کنن. ‫- این چه تأثیری روی سرنوشت نیکول می‌ذاره؟
‫قدم کوچیکیه،
‫ولی بالاخره یه قدمه.
‫درخواست کردن با کل اهالی خونه صحبت کنن.
‫همه با هم.
‫خواهش می‌کنم ازت.
‫لباس تمیز بپوش.
‫می‌خوایم تصویر خوبی ارائه بدیم.
‫ممنون آقا و خانوم واترفورد.
‫صحبت‌هاتون روشنگرانه بود.
‫ممنونیم از شما که کمک می‌کنین ‫این بی‌عدالتی دردناک رو تصحیح کنیم.
‫بله.
‫در ادامه... با آف‌جوزف صحبت می‌کنیم.
‫حتماً. آف‌جوزف!
‫ممنون فرمانده. مایلیم تنها باهاشون صحبت کنیم.
‫خب اون به عنوان... یکی از...
‫اهالی خونۀ من اینجاست. توی فرهنگ ما...
‫این کارِ صحیحی نیست.
‫درسته.
‫ولی ما تمایل داریم با ایشون تنها صحبت کنیم؛
‫البته در صورتی که خودشون اعتراضی نداشته باشن.
‫به هیچ وجه.
‫خوبه.
‫خریت نکنی.
‫اگه امکانش هست...
‫«آف‌جوزف»، درست گفتم؟
‫«خانوم آزبورن» رو ترجیح میدین؟
‫همون «جون» خوبه.
‫بفرستشون بیرون.
‫اینجا می‌تونید بی‌پرده صحبت کنید، خانوم آزبورن.
‫اگه می‌خواین باهاتون حرف بزنم، بفرستینشون بیرون.
‫چی می‌خواین بهمون بگین؟
‫من مادر بچه‌م...
‫و من می‌خوام نیکول توی کانادا بمونه.
‫که اینطور.
‫توقع ندارم دلتون برام بسوزه...
‫یا که...
‫بهم قول بدین اوضاع رو تغییر میدین.
‫فقط می‌خوام نیکول اونجا بمونه.
‫ما احساساتتون رو درک می‌کنیم.
‫وضعیت پیچیده‌ایه.
‫فرمانده واترفورد، پدرِ نیکول نیست.
‫از طریق همکارانمون در کانادا، ‫از این مسئله آگاهیم.
‫نوار صوتی‌ای وجود داشت.
‫خب پس دیگه می‌تونه همونجا بمونه؛
‫چون پدر و مادرش هر دو اینو می‌خوان.
‫گیلیاد از نظر نظامی کشوری به‌شدت...
‫قدرتمنده.
‫کانادا از هرگونه نزاع و درگیری گریزانه.
‫واسه این که کانادا بمونه، باید چی کار کنم؟
‫اصلی‌ترین نیازمون... اطلاعاته.
‫گیلیاد چندین ساله که معمایی حل‌نشده‌ست.
‫نمی‌دونیم تصمیمات چطور گرفته میشن، ‫و قدرت دست کیه.
‫هر چی بیشتر بدونیم، ‫دستمون بازتر میشه.
‫اگه یکی رو بیارم که باهاتون حرف بزنه چی؟
‫یه فرمانده.
‫عضو «چشم‌ها».
‫بعید به نظر می‌رسه همچین کسی بخواد... باهامون همکاری کنه.
‫خودم راضیش می‌کنم.
‫طبق گفته‌های توی نوار، ‫منظورتون پدرِ بچه‌ست.
‫شما دوتا هنوز با هم رابطه دارین؟
‫پیچ‍...
‫پیچیده‌ست.
‫اگه فرمانده نیک بِلِین باهامون حرف بزنن، ‫می‌تونه تأثیر خیلی به‌سزایی داشته باشه.
‫می‌تونه کاری کنه از نیکول محافظت کنیم.
‫- پس قرارمون این شد؟ ‫- مطمئن نیستم بتونیم به‌صراحت قول بدیم.
‫لازمه صریحاً بگین.
‫فرمانده بلِین رو بیارین، ‫اونوقت معامله‌مون جوش می‌خوره.
‫♪ Everyday by Buddy Holly ♪
‫♪ هر روز انتظار میشه کم و کم‌تر ♪
‫♪ از ترن هوایی سریع‌تر و تند‌تر ♪
‫♪ عشقی عین تو حتماً میشه یه روز نصیبم ♪
‫تو سوئیسی‌ها رو وارد مذاکره کردی.
‫- کارِ دعاهاست. ‫- نه.
‫به خاطر طرز ارائۀ اون دعاهاست.
‫فکرت عالی بود.
‫لطف دارین.
‫راستش...
‫دست کم گرفته بودمت واترفورد.
‫یه چیزهایی در مورد‍...
‫مشکلاتت شنیده بودم و...
‫خب، زود قضاوت کردم.
‫بلند شو وایسا.
‫این به سلامتی آیندۀ روشنت.
‫شاید همینجا توی واشینگتون.
‫باعث افتخاره مقامی در واشینگتون داشته باشم قربان.
‫بگو جورج، لطفاً.
‫فعلاً وایسا این...
‫قضیه حل شه.
‫ولی حتماً کسی با استعدادهای تو...
‫به کارمون میاد.
‫- بابایی؟ ‫- بله عزیزم.
‫- میشه شما و آقای واترفورد به مهمونی چای‌خوریم بیاین؟ ‫- من که هیچ کاری رو مهم‌تر از این نمی‌بینم. تو چی فرد؟
‫عمراً چایی بهتری به عمرت بخوری.
‫اوه!
‫پس منم...
‫با کمال میل دعوتِ...
‫- سخاوتمندانه‌ت رو می‌پذیرم. ‫- ایول!
‫بیاین مهمونی چای‌خوری رو شروع کنیم.
‫باید ازتون مراقبت کنیم.
‫منظورم بچه‌شیرهاتونه...
‫بچه‌های غول‌پیکری‌ان، مگه نه؟!
‫نره‌غولن!
‫آره، فرد بعضی‌وقت‌ها از حد می‌گذره.
‫هر دفعه می‌خواد کار جدیدی بکنه، ‫خیلی ذوق‌زده میشه.
‫جورج هم وقتی دوست جدیدی پیدا می‌کنه، ‫همینجوری میشه.
‫می‌دونم این یه کمی ناجایزه،
‫ولی من کتابت رو خیلی دوست داشتم.
‫ممنونم.
‫نظر لطفته.
‫منو... منو واقعاً نجات دادی.
‫باید وضع اون موقعمون رو می‌دیدی.
‫من توی یه بنگاه حقوقی کار می‌کردم، ‫جورج هم توی یکی دیگه.
‫- واسه خانواده هیچ وقتی نداشتیم. ‫- حالا صاحب خانوادۀ قشنگی شدین.
‫تو هم میشی.
‫به نظرم این چایی یه چیزی کم داره.
‫ببخشید مزاحم میشیم. ‫میشه من و آقاشیره یه کم شکر برداریم؟
‫هیچ اشکالی نداره.
‫عروسک منه!
‫آقاشیره رو ازم گرفتن.
‫شکر اوردم.
‫خیلی خب.
‫یکی اومده اینجا.
‫بیرون منتظره.
‫اون وَره؟
‫باشه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫چیه؟
‫سوئیسی‌ها می‌خوان به عنوان کشوری بی‌طرف ‫سر مسئلۀ نیکول گفتگو کنن.
‫باهاشون معامله کردم... ‫تا نیکول توی کانادا بمونه.
‫با سوئیسی‌ها معامله کردی؟
‫- بهت نیاز دارم. به کمکت نیاز دارم. ‫- نمی‌تونم.
‫- می‌تونی. ازم اطلاعات می‌خوان... نیک! ‫- ما واسه اونا هیچ اهمیتی نداریم.
‫نیک!
‫- اون‌ها سیاستمدارن. ‫- می‌دونم.
‫- اهداف خودشونو دارن. ‫- منم همینطور.
‫اگه با دولتی‌ها دمخور شی، ‫دیگه همینجوری ولت نمی‌کنن.
‫این تنها شانسته نیک.
‫همینه و بس.
‫تو این شانسو داری ‫که در حق دخترمون پدری کنی.
‫به نظرت چند بار همچین شانسی ‫در خونه‌ت رو می‌زنه؟
‫فردا صبح، وقتشه.
‫باشه.
‫ممنون.
‫آقای بلِین.
‫از این طرف.
‫خب...
‫ممنون که تشریف اوردین.
‫- خبری شد به اطلاعمون می‌رسونید؟ ‫- حتماً.
‫الان کتتون رو میاریم.
‫چی شده؟
‫صلاح می‌دونیم مذاکرات ادامه پیدا کنه.
‫مذاکرات سرِ چی؟
‫ها؟!
‫سر این که برش‌گردونین اینجا؟ ‫به همچین جایی؟!
‫هنوز تصمیمی گرفته نشده؛ ولی بله.
‫- پس نیک چی شد؟ ‫- ما قادر به همکاری با آقای بلِین نیستیم.
‫ما با هم معامله کردیم!
‫انگار خبر ندارید آقای بلین کی هستن... ‫یا در گذشته کی بودن.
‫تحقیقاتمون نشون میده که فرد قابل‌اعتمادی نیست.
‫نه حتماً...
‫حتماً اشتباهی پیش اومده.
‫باهاش حرف می‌زنم.
‫الان رفته شیکاگو.
با‫ بعضی آدم‌ها نباید هیچ سر و کاری داشت.
‫خب...
‫منتظر حضورتون در مراسم دعاخوانی امروز باشیم؟
‫خوشحال میشیم فیلمبرداری رو تماشا کنین.
‫نه. ممنون بابت دعوت.
‫ولی مطمئناً محصول نهایی رو می‌بینم.
‫ممنون که اومدین.
‫نیک قبل از رانندگی...
‫چی کار می‌کرد؟
‫در خدمت گیلیاد بود.
‫چجوری در خدمت گیلیاد بود؟
‫بهم بگو.
‫یکی از سربازهای عملیات «قیام» بود.
‫بدون اون الان ما اینجا نبودیم.
‫این‌همه وقت با هم بودین، ‫ولی اصلاً چیزی بهت نگفته.
‫کم‌کم باید بریم.
‫یه نگاهی به سر و وضعت بندازیم.
‫حالت خوبه؟
‫- خسته‌م عمه لیدیا. ‫- آهان.
‫یه چیز دیگه هم هست.
‫میشه ازت...
‫میشه ازت یه سؤال بپرسم عمه لیدیا؟
‫چی شده؟
‫راضی هستی که همه‌مون از دم ساکت بشیم؟
‫نه.
‫نه، راضی نیستم.
‫آه...
‫این سفر...
‫خسته‌کننده بوده، مگه نه؟
‫بله.
‫دلم می‌خواد برگردیم.
‫بالاخره برمی‌گردیم.
‫وقتی احساس خستگی می‌کنم،
‫بازم...
‫ دلمشغولیم،
‫خوبی‌هاییه که در حقِ...
‫بندگان خدا می‌تونم انجام بدم.
‫اگه بتونم دستِ فقط یه نفر رو بگیرم،
‫یه نیازمند،
‫همین برام کافیه.
‫تو رو در نظر دارم، عزیزم.
‫نمی‌تونم...
‫میشه کمکم کنی؟
‫بریم.
‫(مجسمۀ آبراهام لینکلن، خاتمه‌دهندۀ برده‌داری)
‫چه خوبه.
‫این که ساکتی.
‫تو هم باشی، بد نمیشه.
‫می‌دونی چیه، بیا بس کنیم.
‫خواهش می‌کنم.
‫همۀ این‌ها به‌زودی تموم میشه. ‫تو برمی‌گردی خونه، ولی من و فرد اینجا می‌مونیم.
‫اون‌وقت من و تو بالاخره از دست هم راحت میشیم.
‫تو هیچوقت از دست من راحت نمیشی.
‫تا وقتی امنیت هر دو تا بچه‌هام تأمین نشه، ‫از دستم راحت نمیشی.
‫دعای همیشگی من، امنیت و سلامت نیکوله.
‫من بهت اعتماد کردم...
‫که بذاری بهترین زندگی ممکن رو داشته باشه.
‫- که کار درست رو انجام بدی. ‫- منم به تو اعتماد کردم که پیشش بمونی.
‫اسم نیکول رو روش گذاشتم؛ ‫چون می‌خواستم قدردان کمک‌هات باشم.
‫ولی تو ول‌کنش نیستی!
‫آخه دوسِش دارم!
‫این دوست داشتن نیست!
‫تو نمی‌تونی دوست داشته باشی!
‫راهشو بلد نیستی!
‫سرینا، تو کل این دنیا رو پایه‌ریزی کردی، ‫اونم فقط واسه این که تنها نمونی.
‫ولی نتیجه‌ای نداشت.
‫تو حقیری؛
‫سنگدلی...
‫و بی‌احساسی.
‫تا آخر عمرت بی‌احساس...
‫می‌مونی.
‫باید همون روز اولی که همدیگه رو دیدیم، ‫دهنت رو به هم چفت می‌کردم.
‫منم باید وقتی فرصتش رو داشتم، ‫وسط آتیش ولت می‌کردم.
‫جمعیت رو ببین.
‫آماده‌ای؟
‫خداوند بلندمرتبه،
‫از تو استدعا می‌کنیم...
‫دعاهایمان را بشنوی.
‫دعاهایمان...
‫را بشنوی!
‫«فرزندان، میراثی از سوی پروردگارند؛
‫بازماندگانی که اجرتی از جانب خداوندند.
‫کودکانی که در دوران جوانیِ کسی زاده می‌شوند،
‫به مانند تیرهایی‌اند در دست جنگاوری.
‫رستگارست آن مردی که تیردانش زین تیرها پر است.
‫ایشان سرافکنده نخواهند گردید...
‫آنگاه که با دشمنان خویش درمی‌آویزند.» (مزامیر ۱۲۷:۳-۵)
‫خداوندا دعاهایمان را بشنو.
‫زیرنویس از مسیح محمودزاده ‫masihm.ir | @masih_mzsh
‫bit.ly/TV-World :به تیم ترجمۀ تی‌وی‌وُرلد بپیوندید
donate.masihm.ir :حمایت از من برای پیشبرد پروژه‌های بعدی ‫masihm.ir/subtitle :عضویت در خبرنامۀ جدیدترین زیرنویس‌ها
‫‫masihm.ir 02.08.2019 © ‫ver 1.3