رنگین کمُن (گویش بندرعباسی)

خاشَه دلُم که مُم مَه
خاشَه دلُم که بَپ هَه
که کاکا هَه و دادا
شادَه حال دل او وَه

شُوُم دراز روزُم تار
رحم اینینی روزگار
چَلی دوش رو هر چی صَبار
هر چی عمرَه رَه وَ زیر بار

زودَه چِکَه که مُم رَه
زودَه چِکَه که بَپ رَه
به کا بگَه تو دادا
کولَه‌بار غم اُمهَه

وا کا رَه روزُن جُن
سر مَگِه وا آسَمُن
چِمَک مَکِردَه و شعر مَخُند
تا بادُم ایزَه بَن اُمبُرُند

ول و تِلُم نَ خیابُن
پُهتُم ایزَدی اَ زَمُن
سر ایگِتی سیل بارُن
به چه نِتای رنگین کمُن

واژه‌نامه:
| خاشَه: خوش بود | مُم: مادر | مَه: دارم | بَپ: پدر | هَه: هست، است | کاکا: برادر | دادا: خواهر | شادَه: شاد بود | وَه: وقت، زمان | شُوُم: شبم | اینینی: ندارد | چَلی: خراب شد، ریخت | دوش: دیروز | هر چی صَبار: هر چه فردا بود | هر چی عمرَه: هر چه عمر بود | رَه: رفت | وَ (وا): به، با | بار: آوار، خرابی | زودَه چِکَه: چقدر زود بود | بگَه: بگو | اُمهَه: دارم | روزُن جُن: روزهای زیبا | سر مَگِه: سر می‌گرفتم | آسَمُن: آسمان | چِمَک مَکِردَه: می‌رقصیدم | مَخُند: می‌خواندم | بادُم ایزَه: باد مرا زد | بَن: بند، طناب | اُمبُرُند: بریدم | ول و تِلُم: سرگردانم | نَ خیابُن: در خیابان | پُهتُم ایزَدی: کهنه و فرسوده شده‌ام | اَ: از | زَمُن: زمان | سر ایگِتی: سر گرفته | بارُن: باران | به چه نِتای: برای چه نمی‌آیی | رنگین کمُن: رنگین کمان |


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *