‫- فِرِد! جلوشونو بگیر! ‫- آنچه در «قصۀ ندیمه» گذشت...
‫بهشون اجازه دادی با سرینا همچین کاری کنن.
‫ما همه نقش‌هایی بر عهده داریم. ‫نقش سرینا باید بهش گوشزد می‌شد.
‫سعی کردی پیدام کنی؟
‫خیلی سعی کردم.
‫چرا بیشتر سعی نکردی؟
‫چی کار کردی؟
‫کاری رو کردم که به صلاح بچه‌م بود.
‫داری از گیلیاد فرار می‌کنی.
‫زندگی خوبی داشته باشین! گیر نیفتین!
‫بچه رو دست یه قاتل سپردی!
‫من بودم که دخترمون رو فرستادم بره، فرد. ‫تصمیمش با من بود.
‫من باعث شدم از سر ناامیدی تصمیم بگیری.
‫پس قضیه ندیمِهَ‌ست.
‫گرم گرفتی باهاش، نه؟
‫کار خطرناکیه، دوستم.
‫- دارین کمک می‌کنین فرار کنه؟ ‫- آره.
‫- «این آدم» فقط یه جای امن می‌خواد که منتظر بمونه. ‫- هر چی شد، گردن خودت.
‫بجنبین!
‫زن‌هایی مثل تو عین بچه می‌مونن.
‫هیچوقت به کم راضی نمیشین و هر چی می‌خواین برمی‌دارین.
‫به عواقبش هم بی‌توجهین.
‫کی توی زیرزمینه؟
‫فقط بث. دنبال موش می‌گشتیم که جیغ کشید.
‫داری دروغ میگی.
‫از همون اول می‌دونستم راه دادن تو به این خونه اشتباهه.
‫خرابکاریتو تمیز کن.
‫انجمن تی‌وی‌وُرلد تقدیم می‌کند. ‫TVWorld.info‫
‫‫زیرنویس از مسیح محمودزاده ‫masihm.ir | @masih_mzsh‫
‫ - قسمت ۳، مواظب باشقصۀ ندیمه‫
‫ارتداد.
‫به خاطر اینه که اعدام شدن.
‫به خاطر عضویت توی گروه مقاومت نیست، ‫چون رسماً...
‫گروه مقاومتی وجود نداره.
‫به خاطر همدستی توی فرار کسی نیست، چون رسماً...
‫چیزی به عنوان فرار وجود نداره.
‫اینجا آویزونن چون مرتد بودن، نه فدایی.
‫فدایی‌ها الهام‌بخش بقیه‌ن.
‫مرتدها ولی یه مشت احمقن.
‫یعنی منم داشتم حماقت می‌کردم؟
‫فکر نکنم کورا اون بالا باشه.
‫بعید می‌دونم لارنس همچین کاری کنه.
‫کسی رو از بینشون می‌شناسی؟
‫نمیشه تشخیص داد.
‫دیگه دارن متعفن میشن.
‫انگار همون دستۀ دیروزی‌ان.
‫پری‌روزم همینا بودن.
‫شاید بی‌خیال شدن.
‫بی‌خیالِ مارتاها، آره.
‫- بعدش نوبت کی‌هاست؟ ‫- با هم حرف نزنین!
‫- تو هم برو پیش ندیمۀ همراهت قدم بزن. ‫- باشه.
‫اگه بخوام از این وضع جون سالم به در ببرم، ‫باید متحدینی پیدا کنم.
‫متحدینی با قدرت.
‫این که مردی باشی تحت نظارت چند زن،
‫باید خیلی عجیب باشه.
‫این که چندتا زن دائماً بهت نگاه کنن.
‫این که با کوچیک‌ترین حرکتت به خودشون بلرزن.
‫این که پیش خودشون بگن:
‫«بعدش می‌خواد چی کار کنه؟
‫یعنی از من خوشش میاد؟
‫منو نگه می‌داره؟
‫جام اینجا امنه؟»
‫جای کورا که نبود.
‫برکت به میوۀ دل.
‫خداوند به بار نشاند.
‫- سبزی و ‌میوه‌ها رو خریدم. کار دیگه‌ای نیست؟ ‫- فلج نیستم.
‫میشه لطفاً شیرینی‌ها رو بذاری تو بشقاب؟
‫حله.
‫- چرا دارن میان اینجا؟ ‫- نمی‌دونم.
‫فرماندۀ قبلیم می‌گفت آقای لارنس توی جلسات شرکت نمی‌کنه.
‫اگه حرفی باهاش دارن، باید شخصاً بیان پیشش.
‫اینقدر نفوذش بالاست.
‫ممنون که روشنمون کردی.
‫سیه‌نا!
‫برو.
‫صبحی رفتم میدون. فکر نکنم کورا رو دار زده باشن.
‫پس با اتوبوس فرستادنش مستعمرات؟
‫این چند وقته پیغومی دستت نرسیده؟
احتمالاً ‫هر کی چیزی می‌دونسته، ‫سرش اون بالا، رو چوبۀ داره.
‫بث، لیوانو پر کن.
‫اومدم.
‫داره امتحانمون می‌کنه.
‫هیچکی اینجا موندنی نیست.
‫مگه مارتاها نباید تر و تمیز باشن؟
‫میشه اینو یکی از ضوابط اصلی کارِت در نظر بگیری؟
‫میشه... برم درو باز کنم، قربان؟
‫نمی‌دونم. از...
‫توانایی حل مسئله برخورداری؟
‫قادر به تصمیم‌گیری هستی؟
‫می‌دونی مجازاتش چیه؟!
‫مجازاتِ ندیمه‌ای که در اصلی خونه رو باز می‌کنه؟
‫واقعاً برام سؤاله.
‫خودمم نمی‌دونم.
‫به نظرت مجازاتش باید چی باشه؟
‫چه چیزی منصفانه‌ست؟
‫ولش کن، ولش کن.
‫به گمونم... تواناییش رو نداری.
‫محمولۀ زن‌ها دیروز از شیکاگو به دستمون رسید.
‫خب، تبعیدگاه‌های زراعی‌مون نیرو می‌خوان.
‫کار این زن‌ها از تبعید و مستعمرات گذشته.
‫من با ساختاری سر و کار دارم که هدفش حداکثرسازی کاراییه، ‫ولی منبع نیروی کارش رو به زواله.
‫بدجور گیرِ کارگرم.
‫(«منظره‌ای با دو زن اهل بریتانی»، اثری از پل گوگن)
‫برکت به میوۀ دل.
‫خداوند به بار نشاند.
‫امیدوارم حالِ شما و خانوم واترفورد خوب باشه.
‫جداً؟
‫سرینا حالش خوبه؟
‫بعد از اون بلایی که سرمون در اوردی... گمون نکنم.
‫زن سرسختیه.
‫چیزیش نمیشه.
‫خب...
‫با خونۀ...
‫جدیدت چطور می‌سازی؟
‫از خدا می‌خوام که...
‫لیاقت فرماندۀ جدیدم رو داشته باشم.
‫شک ندارم که...
‫خودتو ثابت می‌کنی.
‫در موردش چی‌ها می‌دونی؟
‫اون...
‫مرد جالبیه.
‫نقش مؤثری توی خلق گیلیاد داشته.
‫مغز متفکرمونه.
‫دیگه چی؟
‫خوندن فکرش همیشه برامون یه کمی سخت بوده.
‫خب، اگه شما نتونی فکر‌شو بخونی، ‫دیگه نمی‌دونم کی بتونه.
‫- لارنس آدم سگ‌جونیه. ‫- همه‌مون اینطور نیستیم، قربان؟
‫اون علی‌الخصوص در این زمینه مهارت داره.
‫مثل من، آدم احساساتی‌ای نیست.
‫من هیچوقت شما رو...
‫آدم خیلی احساساتی‌ای نمی‌دونستم، قربان.
‫شما باگذشت بودین.
‫آخه بعد از همه چیز...
‫من هنوز دارم نفس می‌کشم.
‫تا ابد به خاطر این مدیونتون می‌مونم.
‫ولی حالا دیگه توی خونۀ شما نیستم.
‫ازتون می‌خوام هر نکتۀ...
‫به‌دردبخوری که دربارۀ لارنس می‌دونین، بهم بگین.
‫خوشش نمیاد حوصله‌ش سر بره.
‫ولی فکر کنم اینو تا الان...
‫خودت فهمیده باشی.
‫روزتون به خیر، فرمانده لارنس.
‫حضورِ دوباره توی خونه‌تون باعث سعادته.
‫آره. من همیشه از رفت‌وآمد بیزار بودم.
‫شما دوتا همدیگه رو می‌شناسین.
‫بله...
‫چجورم.
‫تو قبلاًها آف‌...
‫فِرِد بودی.
‫دوست داری دوباره باشی؟
‫خب...
‫الان دیگه آف‌جوزفه.
‫بیشتر از این‌ها وقتتو نمی‌گیرم.
‫در پناه خدا.
‫باشه.
‫سخت مشغولی؟
‫بله.
‫مشغولِ چی؟!
‫مجبور نیستی جواب بدی.
‫(«پس از محاصرۀ گِلِنرون»، اثری از سیدنی نولان در دومین مجموعۀ نِد کلی‌اش)
‫- سردم نیست، مامان. ‫- چرا، سردته.
‫امروز گروه دعاخوانی‌مون یه سر میان اینجا.
‫- سعی می‌کنم مزاحمتون نشم. ‫- نه، چه مزاحمتی. همه‌شون می‌خوان تو رو ببینن.
‫چه افتخاری نصیبشون میشه.
‫- نمی‌خوام قاتی دوست‌هات بشم مامان. ‫- تو زن خیلی خوش‌صحبتی هستی.
‫اگه نتونم به رخ دوست‌هام بکشمت که دیگه ‫دید و بازدیدمون بی‌مزه میشه.
‫با خودم لباس نیوردم.
‫خانوم مَنینگ یکی از لباس‌هایی که تنگش شده رو قرض داده.
‫فکر کنم اندازه‌ت باشه.
‫خیلی بد در نمیاد.
‫یه کم می‌برمش بالاتر؛
‫مشکل یقه رو درست کنم.
‫اینم از این.
‫خدا رو شکر.
‫خوشگل شدی.
‫لارنس می‌خواد که تو به جای من، ‫لیوان فرمانده‌ها رو پر کنی.
‫چرا؟
‫گفت که خیلی آروم می‌ریزم.
‫از صفحۀ ۱۰ تا ۱۶، به طرح توسعۀ تأسیسات آموزشی‌مون ‫توی منطقۀ فورت‌استیونز پرداخته شده.
‫به هدفِ پیاده‌سازی بیشتر نیروها در شیکاگو.
‫مرحلۀ اول پیاده‌سازی نیروها.
‫باید خودمونو آمادۀ اعزام بیشتر نیروها در آینده کنیم.
‫با یه حملۀ حساب‌شدۀ دیگه احتمالاً جبهۀ شیکاگو ‫می‌تونه کار آخرین استحکاماتِ شورشی‌ها رو هم تموم کنه. نه؟
‫شورش مثل ویروسه.
‫باید به فکر اجرای رشته‌عملیاتی از بمب‌بارون‌های بی‌وقفه و تدریجی باشیم.
‫نه، اونجا منابع باارزشی وجود داره.
‫بچه‌ها، زن‌های بارور. ‫برو سراغ بحث بعدی.
‫در صفحۀ ۱۷، شاهد برنامۀ زمانی‌ای هستید...
‫که نشون‌دهندۀ اجرای تعدادی مراسم رهانش ‫در سطح منطقه از هفتۀ آینده‌ست.
‫مگه در مورد تبعیدشون به مستعمرات به توافق نرسیدیم؟
‫- تبعید به مستعمرات، گوشمالی حساب میشه. ‫- چندتا زنن فقط.
‫این زن‌ها زیر نفوذ تروریست‌ها بودن.
‫نمی‌خوایم زن‌های خودمونم هوایی بشن که، می‌خوایم؟!
‫مراسم‌های رهانش، ابزار مؤثر و عبرت‌آمیزی به حساب میان.
‫خیلی وقته مراسم جدیدی اجرا نکردیم.
‫همه‌مون می‌دونیم که زن‌ها قادرن ‫توانایی‌هاشون رو دست بالا بگیرن و...
‫فکر کنن لایق جاه و مقامی‌ان...
‫که نیستن.
‫ولی با این حال میشه ازشون استفاده برد.
‫سر آدمو هم گرم می‌کنن.
‫آف‌جوزف؟
‫ما...
‫درگیر اینیم که چطور...
‫اهمیت یک فرد رو در این دنیا...
‫براساس جنسیتش، برآورد کنیم.
‫تو یه زمونی ویراستارِ کتاب نبودی؟
‫بله، بودم. ‫(«چکیده»، اثری از اِرین آرمسترانگ)
‫- کتاب خاصی در این مورد نمی‌شناسی؟ ‫- می‌شناسم، قربان.
‫خیلی.
‫«تفاوت‌های جنسیتی در مهارت‌های شناختاری». ‫(نوشتۀ دایان ف. هَلپِرن)
‫«تبار انسان». ‫(نوشتۀ چارلز داروین)
‫از اون قدیمیا ولی خوندنیاست. ‫می‌خواستی همینا رو بگی، نه؟
‫فکر کنم یه گوشه‌ای همین‌جاها داشته باشمش.
‫میشه... برام بیاریش؟
‫بالای قفسۀ کتابِ اون‌ورِ دره.
‫(عنوان‌هایی تألیفی از جوزف لارنس، عمدتاً دربارۀ اقتصاد، دین، سیاست و تأثیراتشان بر جامعه. ‫«راهنمای کهکشان برای اتواستاپ‌زن‌ها» از داگلاس آدامز نیز لحظه‌ای دیده می‌شود)
‫اون...
‫چندتا کتابی که دست چپن. از بالا ‫سه تا بیا پایین.
‫عنوانش زردرنگه.
‫آفرین.
‫کار دیگه‌ای نیست براتون انجام بدم قربان؟
‫نه، ممنونم.
‫کاری باهات ندارم.
‫دیدین؟ زن‌ها هم به درد می‌خورن.
‫مادرتون دوست‌های زیادی دارن.
‫زن اجتماعی و خوش‌صحبتیه.
‫یه چیزی براتون درست کردم.
‫بذارین...
‫مطمئنم از این وضع در میاین، خانوم.
‫خدا دستتونو می‌گیره.
‫باقی‌مونده‌ش رو می‌گیره.
‫گرچه زمین از هم بشکافد،
‫گرچه کوه‌ها در قعر دریا روند،
‫خداوند پشت و پناه ماست.
‫پروردگارا...
‫خواهش می‌کنم همسرم را شفا دِه.
‫چرا که همسرم از آن منست، ‫و من نیز از آن او.
‫خداوند پشت و پناه ماست.
‫و پروردگار همواره رهنمایت خواهد بود و ‫عطش روح تشنه‌ات را فرو خواهد نشاند.
‫درشت‌اندامت خواهد کرد.
‫پروردگارا، بر ما رحم کن.
‫بابت دعاهاتون ممنونم.
‫کس دیگه‌ای محتاج تسلی خاطر نیست؟
‫سرینا؟
‫خداوندا، «سرینا جوی» متحمل ضایعۀ دردناکی شده است.
‫لطفاً او را از رنج و اندوهش، رهایی بخش.
‫با او مهربان باش و دعاهایش را بشنو.
‫خداوند همدم دلشکستگان است.
‫آنان که هیچ امیدی ندارند را نجات می‌دهد.
‫آیۀ ۲ از باب ششم مزامیر، لطفاً.
‫«خداوندا، بر من رحم فرما،
‫زیرا فِسُرده‌ام.
‫خداوندا مرا شفا ده زیرا...
‫روحم در عذاب است.»
‫خداوندا، ما به امید بازگشت موفقِ فرزند سرینا... ‫و همچنین بهبود رابطۀ زناشویی وی دست به دعا می‌بریم.
‫زیرا عشق به قدرتمندی مرگ است.
‫ای زنان، چنان از شوهران خود اطاعت کنید که از خداوند خود می‌کنید.
‫زیرا شوهر، سرور زن است.
‫چنان که مسیح سرور کلیساست؛ ‫پس زنان در تمامی امور، مطیع شوهران خود باشید.
‫ای زنان، شوهر خویش را محترم بشمارید.
‫این کلامِ خودِ خداوند است.
‫وقتی تازه ازدواج کرده بودیم، ‫می‌اومدم خونه و لای درو فقط یه کوچولو باز می‌کردم.
‫منتظر می‌موندم.
‫گوش می‌دادم تا صدای پات بیاد.
‫بعد یه کمی بیشتر درو باز می‌کردم.
‫چشمم یه لحظه به موهات می‌افتاد،
‫موهای باز و بلندت.
‫وجود تو رو آروم‌آروم، مزه‌مزه می‌کردم، ‫عین بچه‌ای که با بستنی‌ش وَر میره.
‫چه مردی شده بودم.
‫شوهر زنی مثل تو بودم؛ ‫می‌امدم خونه، پیش تو.
‫واسه بقیۀ مردها...
‫دلم می‌سوخت.
‫چیزی نداشتن که به خاطرش عرق بریزن، ‫یا که به خاطرش بجنگن.
‫اون‌ها از داشتنِ...
‫تو بی‌نصیب بودن.
‫فرمانده...
‫پاسدار خونه‌ست. ‫خونه، چیزیه که...
‫ازش پاسداری می‌کنه.
‫«همراه و پاسدار یکدیگر، ‫تا روزی که مرگ ما را از هم جدا کند.»
‫من شاید مردِ...
‫ایده‌آلی نباشم، ولی...
‫قول میدم که همۀ تلاشمو بکنم.
‫اگه یه وقت تو رو از دست بدم،
‫همه چیزمو از دست میدم.
‫بهتر شد.
‫می‌خوای یه بار دیگه از اول بگی؟
‫خودم رو سامان میدم.
‫وجود من حالا چیزیه که باید بهش نظم بدم.
‫مثل تنظیم متن یه سخنرانی.
‫هیچ افتخاری توی این کار نمی‌بینم.
‫هیچ‌جاش افتخار نداره.
‫چیه؟
‫به نظرت از یه حسابدار، آشپز خوبی در میاد؟
‫بله، آقا.
(تابلوی بالای شومینه: «زنبق سیاه» از جورجیا اوکیف)
‫پوشه‌هایی پر از زن.
‫گفتم شاید دلتون یه کم چایی بخواد.
‫ممنون.
‫روز سختی داشتین؟
‫کارم تازه داره شروع میشه.
‫حداقل الان دیگه دور و برم شلوغ نیست.
‫آدم دور و برش شلوغ باشه، زود خسته میشه.
‫اینجور فکر می‌کنی که همچین مسئله‌ای، ‫واسه کسی مثل من، مخصوصاً اذیت‌کننده‌ست؟
‫راستش من کسی مثل شما رو خوب نمی‌شناسم، قربان!
‫به زعم خودت، خوب بلدی آدم‌ها رو مدیریت کنی؟
‫نه اون‌جوریا، نه.
‫به نظر میاد خوب بلد باشی دوست پیدا کنی؛
‫آدم‌ها رو تحت تأثیر قرار بدی؛
‫بهشون نزدیکی کنی.
‫لطف دارین.
‫واقعاً این چیزها رو فِرِد جواب می‌داد؟!
‫اسم طرف رو نمیشه دقیقاً انیشتین گذاشت.
‫خودتم همچین آش دهن‌سوزی نیستی.
‫شاید دارین در موردم زود قضاوت می‌کنین...
‫قربان.
‫ یه چیزی برام سؤاله.
‫اگه زن‌ها نمی‌خوان به واسطۀ بدنشون تعریف بشن،
‫پس چرا هِی ازش استفاده می‌کنن تا ‫به خواسته‌هاشون برسن؟
‫شاید این کارو نمی‌کنن. ‫شاید مردهان که حواسشون خیلی راحت پرت میشه.
‫حرفِ واترفورد-اینا شد، ‫خوب خونه‌زندگیشون رو به گند کشیدی. مگه نه؟
‫کاری کردی فِرِد تنزل درجه پیدا کنه، ‫سرینا انگشت‌کوچیکه‌ش رو گم کنه.
‫بچه‌شون رو بچه‌ربا ببره.
‫خونه‌شون رو به معنای کلمه، به خاکستر نشوندی.
‫به نظرت، به سزای عملشون رسیدن؟
‫هیچکس توی گیلیاد به سزای عملش نمی‌رسه، قربان.
‫چطور سر در نیوردن که تو... همیشه دنبال بده‌بستونی؟
راه دیگه‌ای نداشتم که این کارها رو کردم‫.
‫خیال کردی اگه خودتو توی دلم جا کنی، ‫بهت کمک می‌کنم؟
‫به نظرم ممکنه سعیتو بکنی.
‫به نظرم ممکنه سعی کنی کار درست رو انجام بدی.
‫- تو از «کارِ درست» چی می‌دونی؟ ‫- می‌دونم به امیلی کمک کردی تا با بچه‌م فرار کنه.
‫اینم می‌دونم که می‌ذاری مارتاها ‫از تو خونه‌ت یه جور نهضتِ مقاومت بگردونن.
‫باید بذاری هوچی‌گرها یه کم خودشونو خالی کنن، ‫وگرنه می‌زنن همه چیزو درب و داغون می‌کنن.
‫می‌خوای بدونی چرا به امیلی کمک کردم؟
‫به نظرم عذاب وجدان داشتی.
‫- به نظرم دلت براش می‌سوخت. ‫- می‌خوای نسبت به تو هم، همین احساسات رو داشته باشم؟
‫خودت چی، نمی‌خوای؟
‫من به امیلی کمک کردم...
‫چون هوش به‌شدت بالایی داشت...
‫و می‌تونست یه روزی، دردی رو از دنیا...
‫دوا کنه.
‫- اگه تو هم عقل تو سرت بود، سوار اون ماشینه می‌شدی. ‫- خودت می‌دونی چرا نمی‌تونستم.
‫فکر کنم من بیشتر از تو به دخترت اهمیت میدم.
‫دارم سیاره‌مون رو به خاطرش نجات میدم.
‫به خاطر اونه که دارم نژاد بشر رو غربال می‌کنم.
‫- تو چی کارا می‌کنی؟! ‫- دارم زور می‌زنم مادرش باشم!
‫یکی داره.
‫خانوم مکنزی رو که دیدی.
‫زن باکمالاتیه. ‫تا حالا شوهر کسی رو هم قاپ نزده.
‫می‌دونستی قبلاًها که هنوز بچه‌یتیم پیدا می‌شد، ‫اون هزارتا سبدِ غذا واسه بچه‌های بی‌سرپرست آفریقایی جمع کرد؟
‫تو واسه کمک به بقیه چه گهی خوردی؟!
‫غیر از این که بشینی کتاب‌های پیچیده و ‫به‌دردنخوری رو ویراش کنی که فقط خاک می‌خورن.
‫اونم به جای این که بری دختر مریضت رو از مدرسه برداری!
‫بی‌مصرف.
‫تو بودی که کتاب‌های پیچیده می‌نوشتی!
‫تو این کارو می‌کردی.
تو رو خدا‫.
‫حتماً خیلی ترسناکه.
‫نه؟!
‫این که ببینی اعدادِ روی برگه‌ها ‫به آدم‌های واقعی تبدیل میشن.
‫آدم‌های واقعی‌ای که عاقبتشون اعدامه.
‫این که بدونی اگه کسی کتاب‌های تو رو نمی‌خوند، ‫حال و روز همه‌مون الان بهتر بود.
‫حتماً بدجوری عذابت میده که همچین آدمی باشی.
‫خیلی بدتر از بی‌مصرف بودنه.
‫می‌دونی چیه، حالا درک می‌کنم.
‫درک می‌کنم که چرا باید بخوای همچین کاری کنی.
‫برام قابل درکه که توی همچین خونه‌ای قایم شی، ‫ذهن آدم‌ها رو به بازی بگیری،
‫هر چند وقت هم یکی دوتا کار خیر کنی، ‫تا بتونی شب‌ها اون کپۀ مرگتو بذاری!
‫چقدر وسوسه‌کننده‌ست که...
‫جامعه‌ای بشری...
‫برای هر احدی ساخت.
‫بیا.
‫بریم یه چرخی بزنیم.
‫مراسم رهانشی در کار نیست.
‫فردا عازم مستعمراتن.
‫پس در هر صورت می‌میرن.
‫همه به جز ۵ نفر.
‫دستم باز بود که...
‫۵ نفر رو به عنوان مارتا سوا کنم.
‫خسته نباشی.
‫- ۵تا بهتر از هیچیه. ‫- کاری کن همه‌شون مارتا شَن.
‫فقط ۵تا جا داریم.
‫انتخابش با توئه که...
‫کی‌ها مستحقِ...
‫مارتا شدنن.
‫هر اطلاعاتی که بخوای در اختیارت گذاشته میشه. ‫اسمشون، سنشون، شغلشون،
‫تحصیلات دانشگاهیشون،
‫فضاحت‌های اخلاقیشون.
‫آخریه مسخره‌ست.
‫تعریف اصول اخلاقی دست کیه؟
‫بهترین‌ها رو واسه کار انتخاب کن، همین.
‫نه.
‫گفتم شاید بدت نیاد...
‫واسه یه بارم که شده، به یه دردی بخوری.
‫حق هیچکدومشون مرگ نیست.
‫اگه بگم بدون انتخاب کردنت، همه‌شون می‌میرن، چی؟
‫من مسئول مرگشون نیستم.
‫تویی.
‫گیلیاده.
‫تفاوتی جزئی...
‫که فرقی به حال این زن‌ها نمی‌کنه.
‫ولی اینجور که پیداست واسه تو مهمه.
‫هیچی هم از این مهم‌تر نیست، مگه نه؟
‫این کارو نمی‌کنم.
‫به‌هیچ‌وجه.
‫درو ببند.
‫اوه!
‫سرتاپا خیس شدی.
‫زیادی به آب‌وهوای آروم شهر عادت کردی.
‫دخترم یادش رفته ما چطور اینجا با طبیعت درگیریم.
‫بهتره بری طبقۀ بالایی عزیزم، لباس عوض کنی.
‫- همینجوری خوبم. ‫- این لباس‌های خیسو باید در بیاری.
‫نه، خوبم.
‫بذار کلارا یه بشقاب سوپ گرم برات درست کنه.
‫کلارا، میشه خواهشاً ما رو تنها بذاری؟
‫کاشکی اون آدم‌ها رو دعوت نمی‌کردی بیان اینجا.
‫- معذرت می‌خوام عزیزم. ‫- رفتی همه چیزو دربارۀ من و زندگی زناشوییم بهشون گفتی.
‫راست میگی.
‫- نباید این کارو می‌کردم. ‫- خب چرا کردی؟
‫حالا که بهم اطلاع دادی، دیگه تکرارش نمی‌کنم.
‫چی میل داری عزیزم؟
‫نکن اینجوری!
‫ازم می‌خوای که برگردم پیش فرد.
‫تنها خواستۀ من خوشبختی توئه.
‫- می‌خوام که بدونی رابطه‌مون چجوری بود... ‫- نگو!
‫- و چه کارهایی کردیم. ‫- کارهاتون بین خودتونه.
‫- اینجوری میگی چون نمی‌خوای بدونی! ‫- واسه اینه که فرقی نمی‌کنه.
‫خودتو ببین،
‫این همه خدا بهت لطف داشته.
‫ولی بازم دوست داری همه چیز دقیقاً اونجوری باشه که خودت می‌خوای.
‫دختربچۀ لوسی هستی.
‫معذرت می‌خوام.
‫خودت خوب می‌دونی که بدون فرد هیچ جایی توی این دنیا نداری.
‫باید یه نفس عمیق بکشی و ‫خوب فکر کنی.
‫تو زن زیبایی هستی.
‫و فرد... تو و فرد، کنار هم...
‫خانوادۀ واترفورد...
‫- عجب زن و شوهری! ‫- این هیچ اهمیتی نداره.
‫دست خودته.
‫اگه اجازه بدی، می‌تونه مهم‌ترین چیز زندگیت باشه.
‫تو رو خدا!
‫نکن سرینا، بسه گریه و زاری!
‫بدترین چیز توی دنیا اینه که ‫بچه‌ت رو در حال درد کشیدن ببینی.
‫واسه هر مادری این بدترین درده.
‫نه، نیست.
‫چی؟
‫این بدترین درد نیست.
‫شاید اگه جلوی این احساساتت رو بگیری، حالت بهتر شه.
‫احساس گناهی که داری.
‫«تو» اون بچه رو دادی بره.
‫تازه بچۀ خودتم نبود.
‫میرم وان حموم رو پر از آب گرم کنم.
حمومِ ‫آب گرم حالتو جا میاره.
‫سلام.
‫واسه دیدن من نیومدی.
‫چطور شد ترفیع گرفتی؟
‫وقتش بود.
‫پس حالا دیگه فرمانده‌ای و...
‫می‌تونی هانا رو برداری، منم فراری بدی.
‫متأسفم.
‫چرا؟
‫- چرا نمی‌تونی؟ ‫- لارنس، مشکلی چیزی داره؟
لارنس ‫یه مریض روانیه.
‫در موردش چی می‌دونی؟
‫هیچی.
‫- می‌تونی آمارشو در بیاری؟ ‫- راستش نه.
‫- مقامش خیلی بالاست. ‫- پس چی کار می‌تونی بکنی؟!
‫اصلاً کاری می‌تونی بکنی؟
‫به چه دردی می‌خوری؟
‫دارم اعزام میشم.
‫به خط مقدم.
‫شیکاگو.
‫کشته میشی.
‫می‌خواستم خداحافظی کنم.
‫خدافظ.
‫یکی توی پذیرایی منتظرته.
‫برکت به میوۀ دل.
‫سلام.
‫حالت چطوره؟
‫سرینا؟
‫تو هم بهش فکر می‌کنی؟
‫هر لحظه.
‫چطور ذهنتو ازش آزاد می‌کنی؟
‫توی خاطراتت اون چجوریه؟
‫چطور تصورش می‌کنی؟
‫توی حموم.
‫عاشق آب بود.
‫یه روزی شناگر میشه.
‫یادته چجوری دستشو بلند می‌کرد؟
‫انگار می‌خواست نکته‌ای بگه.
‫اینم سیاستمدارِ درونشه.
‫فکر کنم این یکی رو به تو رفته باشه.
‫اون بچۀ من نیست.
‫سرینا،
‫کاری که تو کردی، فقط از دست یه مادر بر میاد.
‫یه لحظه پیش خودت...
‫یه لحظه پیش خودت به همۀ اون مادرهایی فکر کن...
‫که بچه‌هاشون...
‫که بچه‌هاشون رو به زور ازشون گرفته‌ن.
‫مثل تو.
‫نمیشه تا ابد دست روی دست گذاشت.
‫واسه این نیومدم اینجا.
‫می‌تونیم به هم کمک کنیم.
‫نمی‌تونیم رو اون‌ها حساب کنیم.
‫ازمون متنفرن، سرینا.
‫اون‌ها طرف ما نیستن.
‫- یه بار سعیمو کردم. ‫- باید بیشتر از این‌ها سعی کنی.
‫من دیگه اون آدم قبلی نیستم.
‫ترسیدی.
‫از ترست استفاده کن.
‫شاید ما قوی‌تر از اون چیزی هستیم که فکر می‌کنیم.
‫♪ How Does It Feel? by Roy Harper ♪
‫انتخاب‌هامو کردم.
‫یه زمانی بود که زن‌ها هنوز حق انتخاب داشتن.
‫ اگه عمه لیدیا بود، می‌گفت: «ما در جامعه‌ای می‌زیستیم که از ‫فرط انتخاب‌های بسیار، رو به اضمحلال بود.»
‫می‌گفت: «می‌دونیم انجام فداکاری‌هایی که ازتون توقع میره سخته.
‫اونم وقتی مردها تحقیرتون می‌کنن.»
‫۵تا مارتای جدید به گروه مقاومت اضافه شدن.
‫یه مهندس، یه متخصص کامپیوتر، ‫یه روزنامه‌نگار، یه وکیل...
‫و یه دزد.
‫این‌ها رو از کجا می‌دونی؟
‫خودم انتخابشون کردم.
‫سریع برو بالا. روتختی‌های خانوم اِلِنور باید عوض شن.‫
‫هی، سیه‌نا.
‫یه روزِ دیگه رو هم زنده موندیم.
‫مادر... به فکرتم.
‫هر جا که هستی،
‫صدامو می‌شنوی؟
‫می‌خواستی فرهنگی با ارزش‌های زنانه داشته باشیم.
‫خب، حالا داریم.
‫اونی که می‌خواستی نیست،
‫ولی بالاخره هست.
‫این کارهاییه که می‌کنیم:
‫ازشون چشم برنمی‌داریم.
‫مردها رو میگم.
‫مطالعه‌شون می‌کنیم.
‫بهشون خوراک میدیم.
‫ارضاشون می‌کنیم.
‫می‌تونیم کاری کنیم احساس قدرت...
‫یا ضعف کنن.
‫اینقدر خوب می‌شناسیمشون.
‫از بدترین کابوس‌هاشون باخبریم.
‫و با یه کمی تمرین...
‫جا پای این رؤیاها می‌ذاریم.
‫کابوسشون میشیم.
‫یه روزی،
‫وقتی آمادۀ‌ آماده‌ایم...
‫سروقتتون میایم.
‫وایسین و ببینین.
‫‫زیرنویس از مسیح محمودزاده ‫masihm.ir | @masih_mzsh‫
‫bit.ly/TV-World :به تیم ترجمۀ تی‌وی‌وُرلد بپیوندید
donate.masihm.ir :حمایت از من برای پیشبرد پروژه‌های بعدی ‫masihm.ir/subtitle :عضویت در خبرنامۀ جدیدترین زیرنویس‌ها
‫masihm.ir 29.06.2019 © ‫ver 1.3