‫آنچه در «قصۀ ندیمه» گذشت...
‫امروز ما دست به پالایش گناهی بس دردناک می‌زنیم. ‫گناهِ به خطر انداختن کودکی مقدس.
‫ دلمشغولیم خوبی‌هاییه که از دستم بر میاد.
‫اگه بتونم دستِ فقط یه نفر رو بگیرم، ‫همین برام کافیه.
‫- حامله‌ای؟ ‫- بله. امیدوارم خدا من رو لایق و سزاوار بدونه.
‫- دوباره بدونه. ‫- بله.
‫- خانوم مکنزی ازت خواست دست برداری. ‫- همین الان چهارمین مراسم اعدام رو توی این هفته برگزار کردیم.
‫- مدرسه‌ش. توی بروکلین. ‫- برو دم در مدرسه؛ نگهبان پارکر، امروز اونجاست.
‫- می‌خواین یه قدمی بزنین؟ ‫- واقعاً نباید این کارو بکنم.
‫خاطرجمع میشم چیزیتون نشه. قول میدم.
‫هانا!
‫- بچه‌ها رو بهم نشون بدین. ‫- با این وضع نمیشه...
‫- ولم کردی. ‫- اِلِنور... واقعاً ببخشید.
‫- همه‌ش سراغ بچه‌ها رو می‌گرفت! واسه چی هِی... ‫- گیج شده.
‫- خانوم لارنس چیزیش نشده؟ ‫- به خودت این جرئتو نده که دربارۀ زنم با من صحبت کنی!
‫چطور پیش رفت؟ ‫مکنزی‌اینا کلاً رفتن.
‫- کجا رفتن؟ ‫- نمی‌دونم. حتی فرمانده‌م هم خبر نداره.
‫دیدمت که توی خوار و بارفروشی ‫با اون خدمتکاره صحبت می‌کردی.
‫من تو رو نجات دادم!
‫اصلاً می‌دونی چی کار کردی؟! ‫زنیکۀ جنده!
‫می‌دونی چی کار کردی؟! می‌دونی؟!
‫زیرنویس از مسیح محمودزاده
‫masihm.ir ©
‫نفس بکش، نفس بکش. ‫ - قسمت ۸، فاقد صلاحیتقصۀ ندیمه
‫- نگه کن. ‫- نگه کن، نگه کن.
‫- بده بیرون، بده بیرون. ‫- بده بیرون، بده بیرون.
‫نفس بکش، نفس بکش، نفس بکش.
‫نفس‌های عمیق‌تر، آف‌اندی. داری عالی پیش میری.
‫فرانسیس، خدمتکارِ هانا-اینا بود.
‫قبل از این اتفاقات، فرانسیس مدیر فروشِ ‫یه شرکت لوازم نمایش و تئاتر بود.
‫فرانسیس معلم خصوصی بچه‌ها هم بود.
‫فرانسیس داشت واسه یه سفر ‫به جزایر گالاپاگوس پول جمع می‌کرد.
‫فرانسیس عاشق دخترم بود.
‫فرانسیس...
‫مُرده،
‫و هانا دیگه اینجا نیست.
‫- روز به خیر. ‫- باهاش حرف نزن.
‫همه‌ش به خاطر این زن.
‫نفس بکش، نفس بکش، نفس بکش.
‫نگه کن، نگه کن، نگه کن.
‫بده بیرون، بده بیرون، بده بیرون.
‫نفس بکش، نفس بکش، نفس بکش.
‫نگه کن، نگه کن، نگه کن.
‫بده بیرون، بده بیرون، بده بیرون.
‫نفس بکش، نفس بکش، نفس بکش.
‫نگه کن، نگه کن، نگه کن.
‫بده بیرون، بده بیرون، بده بیرون.
‫نفس بکش، نفس بکش، نفس بکش.
‫نگه کن، نگه کن، نگه کن.
‫بده بیرون، بده بیرون، بده بیرون.
‫نفس بکش، نفس بکش، نفس بکش.
‫نگه کن، نگه کن، نگه کن.
‫داری خیلی بدجنسی می‌کنی.
‫کاری کرد یکی اعدام شه، ‫واسه این کارش پشیمون نیست.
‫باید دهنِ گشادشو گل می‌گرفت.
‫داشته فقط به حرف‌های عمه لیدیا گوش می‌کرده.
‫آره، می‌دونم.
‫بده بیرون، بده بیرون.
‫نفس بکش، نفس بکش، نفس بکش.
‫نگه کن، نگه کن، نگه کن.
‫بده بیرون، بده بیرون، بده بیرون.
‫انقباض رحم آف‌اندی بند اومده.
‫فعلاً که کاری از دستمون بر نمیاد، ‫بذارین در خلوت و آرامش باشه.
‫آف‌متیو، خجالت بکش.
‫دست‌وپاچلفتی.
‫راه بیفتین دخترها.
‫برمی‌گریم توی ماشین.
‫به رفقات بگو بس کنن.
‫شرمنده عمه لیدیا، نمی‌دونم منظورتون چیه.
‫می‌خوای زبونمو قطع کنی؟ ‫دستمو بسوزونی؟
خدا کنه واسه ویدیوهایِ ‫تبلیغاتی نیکول دوباره منو نخوان.
‫سوار اتوبوس شو عزیزم.
‫فکر نکنم به این زودی‌ها همه‌تون رو برسونیم خونه.
‫اون خدمتکاره به خاطر...
‫پی‌ریزی گناهی شنیع، خلاص شد.
‫گناهِ ربودن یک بچه.
‫کی باعث شد به فکر همچین کارِ شرورانه‌ای بیفته؟
‫اون باعث شد، اون باعث شد، اون باعث شد.
‫و تقصیر کی بود که اون خدمتکاره مُرد؟
‫تقصیر اون، تقصیر اون، تقصیر اون.
‫تقصیر منه، عمه لیدیا.
‫شهادت به گناه... بار معصیت رو از روی دوشمون برمی‌داره.
‫همینطور نیست؟
‫بله عمه لیدیا.
‫شاید تو خودت رو مبرأ از هر گناهی می‌دونی.
‫هیچکس بدون گناه نیست، عمه لیدیا!
‫دقیقاً همینطوره.
‫آره.
‫به علت خودخواهی زیادت،
‫فرد دیگه‌ای که در حقش بدی کردی رو از یاد بردی.
‫کسی که صدمۀ عمیقی بهش زدی.
‫منظورم اون دخترۀ کوچولو، اَگنِسه.
‫اون خدمتکاره، عاشق و مراقب اگنس بود.
‫به اون دخترۀ کوچولو فکر کن،
‫که حالا زندگیش خالی از این عشق و محبته.
‫تقصیر کیه؟
‫من.
‫خانوادۀ اگنس، مجبور به جابجایی شدن.
‫اون دختر از خونه‌زندگیش جدا شد؛
‫از دوست‌‌هاش، مدرسه‌ش، هر چیزی که می‌شناخت.
‫دنیای اگنس حالا خلوت‌تر و ساکن‌تر از همیشه‌ست.
‫این تقصیر کیه؟
‫تقصیر منه.
‫فقط یه آدم احمقِ پست‌فطرتِ خودخواه،
‫یه احمقِ پست‌فطرتِ خودخواه دیگه رو ‫الگوی خودش قرار میده.
‫مخصوصاً وقتی افراد باخدا،
‫مطیع...
‫و زنده‌روحی بین شما پیدا میشن.
‫چیه آف‌جوزف؟
‫یه چیز دیگه هم هست که می‌خوام بهش شهادت بدم.
‫چیه؟
‫آف‌متیو بچه‌ش رو نمی‌خواد.
‫اوه، وای.
‫- حقیقت داره آف‌متیو؟ ‫- نه، عمه لیدیا.
‫شهادت بده.
‫فقط... واسه یه لحظه همچین احساسی بهم دست داد.
‫ف‍... فقط یه لحظه.
‫آف‌جوزف.
‫برو بشین، برو.
‫فقط واسه یه لحظه بود.
‫آخه با قبلاً برام فرق داره.
‫این یکی به نظرم دختره، ‫ولی قبلی‌ها همه پسر بودن.
‫واسه همین یه کم ترسیدم.
‫ترسیدم که چه آینده‌ای در انتظارشه.
‫اینو فقط خدا می‌دونه.
‫آف‌متیو فکر می‌کنه از خدا داناتره.
‫این گناهه.
‫گناهکار، گناهکار، گناهکار، گناهکار.
‫و پس زدن نعمت الهیِ یک نوزاد،
‫از زمرۀ بزرگترین گناهانه.
‫- گناهکار، گناهکار، گناهکار. ‫- نه، نه، من بچه‌م رو می‌خوام.
‫می‌خ‍... می‌خوامش!
‫قسم می‌خورم! دوسِش دارم!
‫دوسِش دارم!
‫- گناهکار، گناهکار، گناهکار، گناهکار. ‫- نه نه نه! نه، می‌خوامش!
‫- گناهکار، گناهکار، گناهکار. ‫- به خدا قسم می‌خوامش! دوسِش دارم، دوسِش دارم!
‫آف‌متیو، بچه‌ننه نباش.
‫بچه‌ننه، بچه‌ننه! بچه‌ننه، بچه‌ننه!
‫آفرین دختر خوبم.
‫حالا احساس بهتری داری، نه؟
‫بله، عمه لیدیا.
‫الان زنده‌ست؟
‫نه.
‫ستارۀ سینماست؟
‫آم...
‫نه دقیقاً.
‫باید بگم نه.
داریم ‫توی درس‌هامون در موردش می‌خونیم؟
‫بله.
‫- سؤال خوبی بود. ‫- آدم باهوشیه؟
‫آره.
‫هنوز اینجایین.
‫به سؤال‌هایی که می‌خوای بپرسی فکر کن، ‫چون می‌دونم بالاخره جوابش به ذهنت می‌رسه.
‫واسه مادرش یه پیام دیگه گذاشتم.
‫امیدوارم حالش خوب باشه.
‫آقای تورن، ببخشید، ساعت ۶ و ربعه.
‫هوا سرده، نمیشه بیرون منتظر وایساد. ‫با خودم می‌برمش خونه.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره، مشکلی نیست، جیم.
‫«مهمان‌نوازی از غریبان را فراموش مکنید،
‫ زیرا برخی چنین گونه، از فرشتگان پذیرایی کردند.»
‫عبرانیان... فصل ۱۳.
‫- درسته! ‫- همیشه از این فصلش خوشم می‌اومد.
‫گشنه‌ت نیست عزیزم؟
‫یه کمی.
‫یه بسته چیپس؛
‫این ناهاریه که توی کیفش گذاشته.
‫لطفاً پیامتان را بگذارید.
‫نوئل... دوباره منم، لیدیا کلمنتس.
‫می‌خوام رایان رو با خودم ببرم خونه.
‫این پیامو که شنیدی بهم زنگ بزن ‫تا آدرس رو برات اس‌ام‌اس کنم.
‫امیدوارم چیلی دوست داشته باشی!
‫- همون چیلی‌ای که روز آموزش معلمین اوردی؟ ‫- آره.
‫وای! خودتو آماده کن!
‫چیلی‌های خانوم کلمنتس بین همه معروفه.
‫ببخشید! خیلی ببخشید!
‫- سلام عزیزم. سلام. ‫- مامان!
‫کم‌کم داشتیم نگران می‌شدیم.
‫سر کار معطل شدم، ولی تا جایی که می‌شد ‫خودمو سریع رسوندم. شرمنده‌م واقعاً.
‫- رایان گرسنه‌ست. ‫- می‌تونیم دم یه رستوران وایسیم.
‫- وسط راهمون به خونه، باشه عزیزم؟ ‫- ولی همین دیشب از مک‌دانلد خوردیم.
‫- توی ماشین حرف می‌زنیم، باشه؟ ‫- من چیلی می‌خوام!
‫اینجاش تقصیر منه. من چیلی رو سر زبونش انداختم.
‫- نظرتون چیه شام رو بیاین پیش من؟ ‫- نه، نمیشه. خیلی... ممنونم.
‫چه حرفیه. اندازۀ یه لشکر درست کردم.
‫فقط با همبرگر نمیشه بچه‌ها رو بزرگ کرد، موافق نیستی؟
‫درسته.
‫باشه، ممنون.
‫عالی شد.
‫بگو ممنونم، باشه؟
‫- ممنونم. ‫- آفرین.
‫- شب بخیر آقای مدیر. ‫- شب بخیر رایان.
‫- ممنون. ‫- الان میام.
‫- چیلی رو نوش جون کن. ‫- بیا اینجا رایان.
‫لیدیا، بعداً می‌بینمت.
‫شبت خوش.
‫آره، تو هم دیگه.
‫- کارت خوب بود. ‫- ممنون.
‫با یه نگاه زود قضاوتت می‌کنن، می‌دونی چی میگم؟
‫آره.
‫مثلاً... نمی‌فهمن واسه انعام اینجوری لباس پوشیدم. ‫عاشق توی لندهور که نیستم!
‫ببخشید. من...
‫سعی می‌کنم جلوی رایان بددهن نباشم.
‫تا حالا نشنیدم از این کلمات استفاده کنه.
‫به هر حال، منظورم اینه که...
‫چون واسه یکی نوشیدنی سِرو می‌کنم، ‫این حق رو بهش نمیده که دستمالیم کنه. درسته؟
‫آره!
‫- چه واکنشی نشون دادی؟ ‫- لیوانی که دستم بود رو لای خشتکش خالی کردم.
‫راستش واسه همین دیر شد.
‫بعد از ساعتِ شیفت، صابکارم بهم گیر داد.
‫شاید بهتر باشه یه کار دیگه پیدا کنی.
‫- کاری که دور و برِ اینجور... ‫- «لندهورها» نباشم؟
‫- می‌خواستم بگم «مردها». ‫- آهان! درست.
‫تو دوست‌پسری نداری؟ یا که دوست‌دختری؟
‫هر جور راحتی.
‫قبلاً متأهل بودم. ‫شوهر اشتباهی انتخاب کردم.
‫خانوم کلمنتس...
‫جوابش توماس ادیسونه؟
‫آره.
‫گل کاشتی.
‫داشتیم بیست‌سؤالی بازی می‌کردیم. ‫بچۀ خیلی بااستعدادیه.
‫خدا بهت لطف داشته.
‫می‌دونم.
‫حقش بیشتر از ایناست.
‫بهتر از ایناست. چی بگم.
‫ولی از دار دنیا فقط منو داره. خب دیگه...
‫می‌تونی بهتر عمل کنی.
‫خدا حفظت کنه که دونسته‌هات رو...
‫از آف‌متیو بهمون گفتی.
‫معلوم نبود عاقبتش چی می‌شد.
‫خواهش می‌کنم، عمه لیدیا.
‫زود برگشتی.
‫وقت زایمانش نبود.
‫فرمانده لارنس، قربان...
‫باید بدونم که خبری از هانا یا مکنزی‌اینا به دستتون رسی‍...
‫نه.
‫دیگه ازم نپرس.
‫نمی‌دونم کجاست.
‫کسی رو هم نمی‌شناسم که بدونه.
‫برو تو اتاقت.
‫کیه که وقتی درد تموم شه، ‫هنوز این احساس رو یادش بمونه؟
‫تنها چیزی که از درد می‌مونه، یه سایه‌ست.
‫نه حتی توی ذهن، بلکه درون بدن.
‫درد اثرشو می‌ذاره، ‫ولی عمیق‌تر از این که ببینی.
‫عقل آدم هم توی چشم‌هاشه.
‫بیداری.
‫چی شده؟
‫گفتن که آماده شی. ‫ماشینِ زایمان دم دره.
‫نفس بکش.
‫همین‌جور.
‫نفس بکش آف‌اندی.
‫اون شعره چی بود؟
‫همونی که همراهش طناب‌بازی می‌کردیم.
‫دویدم و دویدم، اینو دادم به نونوا، اونو دادم به زرگر، ‫قیچی رو دادم به خیاط...
‫شعری که شغل بچه‌هامون رو در آینده تعیین می‌کرد.
‫انتخاب‌های الان خیلی محدودترن. ‫مخصوصاً اگه دختر بزایی.
‫خدمتکار، روسپی، ندیمه، همسر.
‫زور بزن، زور بزن.
‫- خب، در چه وضعیه؟ ‫- سرش مشخصه.
‫- سر بچه پیداست! ‫- نفس بکش، نفس بکش، نفس بکش.
‫زور بزن، زور بزن، زور بزن.
‫ایناهاش!
‫- موفق شدی عزیزم. آفرین! ‫- خیلی خوشگله.
‫اینم از این.
‫نه.
‫نه، امکان نداره! نه، نه!
‫اون دختر منه!
‫بیا، بیا... بیا.
‫خوابیده فقط!
‫نه، نه.
‫نباید این صحنه رو ببینی. ‫دنبالم بیا. یه کم هوا بخور.
‫برو پیش همگروهی‌ت.
‫اونجا پیش آف‌اندی و بچه‌ش، ‫نمی‌دونستم چه احساسی بهم دست داده.
‫ولی حالا می‌دونم.
‫راحتیِ خیال.
‫خب...
‫دختر شد یا پسر؟
‫خانوم لارنس بعداً سراغشو می‌گیره.
‫مُرد.
‫اوه...
‫خب.
‫نیازی نیست وقتی بهش میگی، اینو بدونه.
‫خوب میشه اگه فردا باهاش وقت بگذرونی.
‫ورق بازی کنین یا... همچین چیزی.
‫تو...
‫باهاش خوش‌رفتاری. ‫براش مفیدی.
‫بگذریم...
‫جوری نشون میدی انگار همسرت برات مهمه.
‫می‌خوام بگم...
‫می‌دونم که بقیۀ ماها به هیچ‌جات نیستیم.
‫ولی حتماً متوجه هستی که... ‫دنیایی که تو اینجا ساختی،
‫داره اون رو نابود می‌کنه.
‫اینم می‌دونی که... با یه تماس تلفنی...
‫می‌تونی از اینجا خارجش کنی.
‫ولی بازم گروگان نگهش می‌داری.
‫تو مراقب و محافظش نیستی،
‫تو قاتلشی.
‫شک ندارم گفتنش بهت حال داد.
‫خانوادۀ کاروِر.
‫می‌دونم روز خسته‌کننده‌ای بوده دوستان، ‫اما خداوند ازمون توقع کار و تلاش داره.
‫کاروِر-اینا خانوادۀ زودجوشی‌ان.
‫یه ندیمۀ آروم و ساکت می‌خوان.
‫سونیا.
‫ندیمۀ رنگین‌پوست نمی‌خوان.
‫ویویان؟
‫اوه، خیلی خوبه.
‫سونیا به درد خانوادۀ هالبک می‌خوره.
‫- پوشه‌شون کجاست؟ ‫- اینجا.
‫ممنون.
‫مسئلۀ آف‌اندی هنوز باقیه؛
‫البته وقتی که آمادۀ خدمتگزاری دوباره شه.
‫خانوم و آقای آلسْتون نمی‌خوانش، زودتر بهم گفتن.
خبر ‫عدم موفقیت امروزش هم حتماً همه‌جا پیچیده.
‫- طفلکی. ‫- می‌دونم.
‫چه دختر خوبیه.
‫برعکس بعضی‌ها.
‫چرا باید خدای متعال بخواد الطافش رو ‫از همچین دختری دریغ کنه،
‫ولی در عوض به کسی مثل آف‌جوزف، ‫دوتا بچۀ سالم ببخشه؟
‫هر دری رو با این دختر امتحان کردم، خدا شاهده.
‫بعضی وقت‌ها مشکل از ذات آدم‌هاست.
‫- آمین. ‫- آمین.
‫- یکی دیگه! ‫- نه لیدیا. خیلی شد.
‫- بیا عزیزم. ‫- تبلِته؟!
‫عزیزم.
‫قبل از تبلت، ما از اینا داشتیم.
‫نمی‌دونم چجوری زنده موندیم!
‫عزیزم! بغل فراموش نشه.
‫- الان چی میگیم؟ ‫- ممنون خاله لیدیا.
‫- آهان، بعدش چی... ‫- خواهش می‌کنم عزیزم.
‫- واسه شما هم هدیه گرفتیم. ‫- اوه، راضی به زحمت نبودم.
‫چه زحمتی.
‫ممنونم.
‫خواهش می‌کنم.
‫یکی از دلایل علاقه‌م به بچه‌ها اینه که ‫مجبور نیستم با این ماس‌ماسک‌ها وَر برم.
‫خب، بیشتر بیرون میری. ‫نمیشه تنها بمونی.
‫من تنها نیستم.
‫می‌دونم، ولی...
‫منظورم این بود که...
‫به نظر میاد چند وقتیه که شخص خاصی توی زندگیت نبوده،
‫ولی لیاقتت بیشتر از ایناست؛ ‫چون دل پرمحبتی داری.
‫- باید پولتو جمع کنی. ‫- با تخفیف کارکنان گرفتم.
‫تازه... همۀ رنگ‌ها رو مخصوص خودت دستچین کردم.
‫اجازه هست؟!
‫آره، باشه.
‫خیلی خب...
‫حالا... من به‌شخصه عاشق این فونداسیونم.
‫چون لازم نیست زیاد بزنی تا ‫پوستت رو خوب پوشش بده.
‫خب.
‫- جیسون چطوره؟ ‫- همون عوضیه؟!
‫- باهاش به هم زدم. ‫- خوبه.
‫خب، رژِ گونه.
‫- فقط روی برجستگیِ لپ‌ها می‌زنیم. ‫- باشه.
‫با یکی ولی آشنا شدم. ‫کارش با کامپیوتر و ایناست.
‫فرصت‌های شغلی خوبی در دسترسشه.
‫با بچه‌ها میونۀ خوبی داره؟
‫خودش دوتا بچه داره، پس... آره.
‫در ضمن میگه از زنش جدا میشه.
‫می‌دونم وضعم به خوبی‌ای که می‌خوایم نیست، ‫ولی دارم تلاشمو می‌کنم.
‫- همینه که مهمه عزیزم. ‫- اوهوم. خب.
‫- نوبت چشم‌هاست. ‫- باشه.
‫این رنگ واسه آرایش روزانه خوبه،
‫این هم شبانه.
‫- شبانه؟! هه! ‫- سخت نگیر لیدیا! باید بری شانستو امتحان کنی.
‫اگه من قراره بیشتر تلاش کنم، ‫تو هم باید همین کارو بکنی.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫سلام.
‫- میشه کتتون رو تحویل بگیرم؟ ‫- بله، ممنون.
‫ممنونم.
‫سلام.
‫- حالت چطوره؟ ‫- خوبم.
‫وای خدا، می‌خواستم برم. ‫فکر کردم آدرس اشتباهی اومدم.
‫- خوشحالم اینجایی. عالی شدی. ‫- منم خوشحالم. خیلی ممنون.
‫که اینطور.
‫- آخه کیفشون کوک بود. ‫- درسته، درسته.
‫کریسمس پارسال ماکارونی با پنیر درست کردم،
‫- بعد یه شیشه آب‌سیبِ گازدار خوردم. ‫- وای خدا.
‫ساعت ۱۰ هم خوابم برد.
‫- پس الان خیلی پیشرفت کردم. ‫- آره واقعاً.
‫وای خدا...
‫- ممنون، نمی‌خوریم. ‫- لیدیا، به خاطر مناسبت.
‫می‌بخشید.
‫- خیلی ممنون. ‫- ممنون.
‫ممنون.
‫باورش سخته که معلمی دومین شغلته. ‫کارت حرف نداره.
‫خب، وکالت در امور خانواده کار خوبی بود.
‫می‌دونی، نظام حقوقی‌مون الان بهتره ‫چون کلاً خصوصی‌سازی شده.
‫ولی قبلاًها خیلی دست‌وپاگیر بود.
‫چون نمی‌تونستی به همۀ بچه‌هایی که ‫می‌خوای کمک کنی، می‌دونی چی میگم؟
‫تا حالا کسی رو به این متعهدی ندیدم. ‫همیشه مورد تحسینم بودی.
‫من هم بهت علاقه‌مندم.
‫- وای مامان! ‫- وَه!
‫ضیافتیه!
‫خیلی قشنگه. ممنون.
‫دعای شکر بخونیم؟
‫خداوندا، بابت نعمات بی‌کرانت سپاسگزاریم.
‫همچنین بابت این سفره، دوستی‌های خوب، ‫و سالی که در پیش است. آمین.
‫آمین.
‫و به سلامتی.
‫به سلامتی.
‫♪ عزیزم وقتی تو رو دیدم ♪ ‫♪ بی‌تاب و قرار بودم ♪
‫♪ دست‌به‌کار شدم بهت برسم، با تمام وجودم ♪
‫♪ دلم سست شده بود ♪
‫♪ حالی‌به‌حولی می‌شدم ♪
‫فراموش کردم آهنگش دونفریه. ‫شاید کمک لازمم شه.
‫♪ باهام کاری می‌کنی که توضیحش برام سخته ♪
‫کمک می‌خوام. تو که اونجایی! بیا بالا!
‫- من؟ نه! نمی‌تونم. ‫- آره، تو! خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم. بیا.
‫میشه کمکم کنی؟ خواهش می‌کنم.
‫عمراً!
‫نه، جیم! بلد نیستم بخونم.
‫بیا. دونفریه! دونفریه!
‫خواهش می‌کنم، کمکم کن. بیا لیدیا، بیا.
‫اینم لیدیا کلمنتس، دوستان!
‫خیلی خب، بریم.
‫♪ آها ♪
‫♪ با هم عشق‌بازی می‌کنیم ♪
‫♪ آها ♪
‫♪ جزیره‌هایی توی آب ♪
‫♪ ما دقیقاً همینیم ♪
‫♪ کسی نیست بین ما ♪
‫♪ مطمئنِ مطمئنیم ♪
‫♪ بیا بزنیم به دریا ♪
‫♪ بریم یه دنیای دیگه ♪
‫♪ پشت همدیگه می‌مونیم محکم ♪
‫♪ آها ♪
‫♪ این نصیحت از دو عاشق به هم ♪
‫♪ آها ♪
‫بد نبود، نه؟ بدک نبود.
‫نه، هشت، هفت، شیش،
‫پنج، چهار، سه، دو، یک!
‫سال نو مبارک.
‫سال نو مبارک، جیم.
‫♪ درسته که دوست‌های قدیمی رو از یاد ببریم؟ ♪
‫♪ و هیچوقت ازشون یاد نکنیم؟ ♪
‫♪ این درسته که دوست‌های قدیمی رو از یاد ببریم؟ ♪
‫♪ و هیچوقت ازشون یاد نکنیم؟ ♪
‫♪ عزیزم، به یاد روزهای خوش گذشته... ♪
‫قشنگه.
‫من امسال درخت آماده نکردم.
‫پسرم نمی‌تونست بیاد خونه و آم...
‫همسرم هم تقریباً ۳ ساله که فوت کرده، واسه همین...
‫تعطیلات سوت و کوری بوده.
‫اگه می‌دونستم تنهایی، حتماً دعوتت می‌کردم.
‫هر چی شلوغ‌تر، بهتر.
‫باشه برا کریسمس بعدی.
‫کریسمس بعدی.
‫اوه...
‫منو ببخش.
‫معذرت‌خواهی نکن.
‫نمی‌دونم پیش خودم چی فکر می‌کردم.
‫شب عالی‌ای داشتیم، بی‌رودروایسی. فقط چیزه...
‫من هنوز آماده نیستم.
‫می‌فهمم، درک می‌کنم.
‫لیدیا؟
‫- دلم می‌خواد بازم همدیگه رو ببینیم. ‫- بله، توی مدرسه می‌بینمت.
‫شبت بخیر.
‫ نمی‌تونه سر کار ثابتی بمونه.
‫بچه رو بدون صبحانه می‌فرسته مدرسه، ‫ناهار که دیگه به کنار.
‫خیلی وقت‌ها دیدم که صورت بچه ‫نشُسته‌ست و لباس‌هاش کثیفه.
‫کلیسا میرن؟
‫سعی کردم ببرمشون.
‫با جماعت مرد سر و سِر داره.
‫می‌دونم توی چند ماه اخیر با سه نفر بوده؛ ‫یکی‌شون هم متأهل.
‫دلایل کافی‌ای داریم که ‫عدم صلاحیت مادر رو گزارش کنیم؟
‫بچه نسبت به...
‫الگویی مخرب آسیب‌پذیره.
‫ما از طرف قانون موظف به...
‫گزارشِ لغزش‌های اخلاقی هستیم، آقای تورن.
‫از نظر من، ارزیابی خانوم کلمنتس ‫در این مورد خاص، صحیحه...
‫و دست به اقدامات درستی زده شده.
‫بله.
‫اگه میشه این پایین رو امضا کنین.
‫- اینجا رو؟ ‫- بله.
‫در مورد رایان، نگران نباشین. ‫بهتون اطمینان میدم حالا تحت سرپرستیِ افراد مناسبیه.
‫صف طولانی‌ای از زوج‌هایی عالی، ‫برای این بچه‌ها سر و دست می‌شکنن.
‫مطمئنم.
‫آدم‌های زیادی...
‫هستن که...
‫محبت زیادی هم دارن.
‫ممنونم.
‫ولم کن!
‫کجاست این زنیکه؟
‫خانوم!
‫چطور دلت اومد این کارو بکنی؟
‫مجبور بودم؛ تا که از رایان محافظت کنم.
‫حفاظت از چی؟ ‫هیچیش نیست. به من نیاز داره!
‫مادرش باید کنارش باشه!
‫می‌تونید ۶ هفته بعد، در دادگاه ‫نسبت به تصمیم ما فرجام‌خواهی کنید.
‫۶ هفته؟!
‫آخه چرا؟
‫این‌ها تقصیر توئه نوئل. ‫خودت باید بهتر بدونی.
‫داری زندگیش رو نابود می‌کنی، زنیکۀ جندۀ بی‌رحم!
‫- خانوم، خانوم! ‫- اصلاً نمی‌ف‍...
‫- می‌بخشمت. ‫- نه، این کار درست نیس‍...
‫- آروم باشین. ‫- همه‌ش تقصیر اونه. تقصیر اون‍...
‫داری زندگیش رو نابود می‌کنی، زنیکۀ جنده.
‫تقصیر اونه.
‫- آروم باشین. ‫- همه‌ش کار اونه!
‫قبل از استقرار آف‌جوزف پیش واترفورد-اینا، ‫هیچ مشکلی باهاش نداشتیم.
‫بی‌اغراق، اونجا خونۀ مشکل‌سازیه.
‫توی اون قضایای امیلی هم آف‌جوزف حضور داشت.
‫قضیۀ لیلی هم دیگه. ‫(آف‌گلن)
‫- با دوتا از ندیمه‌های همراهش داستان داشته. ‫- با الان میشه سه تا.
‫تازه آف‌متیو حامله‌ست. ‫باید از بچۀ خانوادۀ کالهون محافظت کنیم.
‫هر ندیمه‌ای مناسب هر خانواده‌ای نیست.
‫نباید نقش محیط رو به عنوان عاملی تأثیرگذار، دست کم بگیریم.
‫بعضی وقت‌ها مشکل از درخته، ‫بعضی وقت‌ها هم از خاک.
‫اذیتش کردم،
‫و لذت بردم.
‫از ناراحتی همسران و عمه‌ها سرِ قضیۀ ‫نوزاد مردۀ آف‌اندی هم همینطور.
‫از حرف‌هام به لارنس هم دیگه. ‫حق همه‌شون عذابه.
‫تماشای درد کشیدن بقیه، ‫یه جور میل اکتسابیه.
‫مثل اون ویسکیِ دودی که لوک یه بار برام خرید.
‫ویسکیه که کم‌کم به دلم نشست!
‫برکت به میوۀ دل.
‫خداوند به بار نشاند.
‫مارتاها و ندیمه‌ها توجه کنند.
‫به علت شرایط جوی، توصیه می‌شود که ‫از جاده‌های اصلی خارج نشوید.
‫خدا به همراهتان.
‫حالا می‌فهمم آف‌گلن چه احساسی داشته؛ ‫که چی باعث شد اون جلیقۀ بمب رو بپوشه.
‫سلام.
‫حالت خوبه؟
‫- دیروز تجربۀ سختی بود. ‫- چیزیم نیست.
‫آف‌جوزف،
‫لطفاً بیا، باهات حرف دارم.
‫اومدم، عمه لیدیا.
‫حال امیلی رو هم درک می‌کنم؛
‫اون حالی که دقیقاً قبل از ‫زدن چاقو توی کمر عمه لیدیا داشته.
‫ندیمه‌ها توجه کنند. ‫لطفاً تمام‌مدت در کنار همگروهی خود بمانید.
‫دیشب داشتم به تو فکر می‌کردم.
‫این که در حقت کمکاری کردم.
‫- دست به دعا بردم. ‫- بله، عمه لیدیا.
‫تمام خواستۀ من اینه که ‫امنیت و آسایش دخترانم،
‫ضمن انجام وظیفۀ الهی‌شون فراهم باشه.
‫به نظرم دیگه وقتشه که از اون خونه دل بکنی.
‫چی؟
‫کاملاً محرز شده که خونۀ فرمانده لارنس، ‫محیط نامتعارف و خطرناکیه.
‫اول نوبت امیلی بود، حالا هم مشکلات اخیر تو.
‫تا جایی که می‌دونم، فرمانده لارنس ‫خودشون شخصاً خواهان من بودن.
‫فرمانده‌های پرنفوذتری از لارنس هم پیدا میشن، عزیزم.
‫آخرش همه چیز برمی‌گرده به صلاحیت خانواده.
‫اشکال نداره.
‫همونطور که می‌دونی اِلِنور مریضه، ‫و فرمانده لارنس هم...
‫چی بگم... آخه همچین خونه‌ای مناسب یه بچه‌ست؟!
‫آف‌متیو؟
‫وای آف‌متیو! وایسا! نکن!
‫آف‌متیو!
‫نکن!
‫دست نگه دار!
‫وای.
‫همه برن بیرون، برید بیرون!
‫نه!
‫نه.
‫بخواب رو زمین.
‫بخوابین، بخوابین.
‫تو رو خدا!
‫اوه...
‫ناتالی؟
‫وای خدا! نه!
‫وای نه! وای نه!
‫♪ Que Sera, Sera by Doris Day ♪
‫♪ وقتی یه دختربچۀ خیلی کوچیک بودم ♪
‫♪ از مادرم پرسیدم: بزرگ شم چی میشم؟ ♪
‫♪ یه دختر خوشگل؟ یا میلیاردر؟ ♪
‫♪ اینجور جوابمو داد مادرم: ♪
‫♪ کِه سِرا، سِرا ♪ ‫♪ Que será, será ♪
‫♪ هر چی بخواد بشه، میشه ♪
‫♪ کار دنیا نامعلومه همیشه ♪
‫♪ کِه سِرا، سِرا ♪
‫♪ هر چی بخواد بشه، میشه ♪
‫♪ وقتی بزرگ‌تر شدم و دل باختم ♪
‫♪ از دلبرم پرسیدم: چیه در انتظارمون؟ ♪
‫♪ یعنی میشه هر روز، باشه رنگین‌کمون؟ ♪
‫♪ اینجور جوابمو داد دلبرم: ♪
‫♪ کِه سِرا، سِرا ♪
‫♪ هر چی بخواد بشه، میشه ♪
‫♪ کار دنیا نامعلومه همیشه ♪
‫♪ کِه سِرا، سِرا ♪
‫♪ هر چی بخواد بشه، میشه ♪
‫♪ کِه سِرا، سِرا ♪
‫♪ هر چی بخواد بشه، میشه ♪
‫♪ کِه سِرا، سِرا ♪
‫زیرنویس از مسیح محمودزاده ‫masihm.ir/subtitle
‫masihm.ir 10.12.2019 © ‫ver 1.3