‫آنچه در «قصۀ ندیمه» گذشت...
‫فرمانده واترفورد، شما حالا وارد خاک کانادا شدید.
‫- داریم شما رو به دلیل جرایم جنگی و جنایات متجاوزانه... ‫- سرینا! زنم هیچ کاری نکرده!
‫که ناقض معاهدات بین‌المللی حقوق بشر و ‫قوانین بین‌الملل هستند، بازداشت می‌کنیم.
‫- تو بهتره بری. برو. ‫- الِنور!
‫- به خاطر این مرد، به تو تجاوز شد. ‫- الان بهش نیاز دارم.
‫نقشه‌ای توی سرمه، النور.
‫تو بیلی‌ای؟ ‫شنیدم به یه هواپیمای باری دسترسی داری.
‫- می‌خوای سوار هواپیما شی؟ ‫- خودم نه. بث، همراه یه فرمانده و همسرش.
‫۵۲تا بچه هم هستن.
‫- پس کمک می‌کنی؟ ‫- شاید.
‫آف‌جوزف.
‫خودتی.
‫بیا یه گپی بزنیم.
‫بشین.
‫شرتتو در آر.
‫ضعیفه!
‫هی! آخر راهرو یه آسانسور خدماتی هست. دست چپ.
‫منو از شیکاگو اوردن. ‫تو رو اونجا دیدم، کنار قفس‌ها.
‫تو منو نجات دادی.
‫خدا به همراهت.
‫به‌زودی سراغمون میان.
‫زیرنویس از مسیح محمودزاده
‫masihm.ir ©
‫ - قسمت ۱۲، قربانی راهقصۀ ندیمه
‫اول از همه،
‫صدای ماشین رو می‌شنوی.
‫که کنار می‌زنه.
‫لاستیک‌ها میان دم خونه.
‫درها بسته میشن.
‫صدای آدم‌ها میاد،
‫صدای پا.
‫بعدش...
‫پوتین‌هاشون روی پله‌ها.
‫پوتین‌ها...
‫نزدیک‌تر میان.
‫وای!
‫ترسوندیم.
‫ببخشید.
‫چند نفر طبقۀ پا... پایینن.
‫چندتا مرد...
‫پیش جوزف.
‫چی می‌خوان؟
‫جوزف گفت فقط قهوه و ساندویچ.
‫بث شاید کمک بخواد.
‫چشم، خانوم.
‫راه بیفت!
‫اون چیزه رو هم بهتره همینجا بذاری.
‫[لارنس:] بعد... بعدش چی؟
‫از این مسئله آگاهی که شروع درگیری نظامی، ‫خیلی آسون‌تر از تموم کردنشه؟!
‫[کالهون:] باید واکنش نشون بدیم. ‫[پاتنم:] باید اول صبور باشیم، بعد واکنش نشون بدیم.
‫[لارنس:] پس داری قضاوت و نتیجه‌گیری می‌کنی؟
‫[کالهون:] گزارش‌ها تأیید شدن. اقدامشون متجاوزانه‌ست.
‫روزت به‌خیر.
‫روزتون به‌خیر.
‫کمک نمی‌خوای؟
‫بعد از اون کار دیشبت، ‫باید امروز رو استراحت کنی.
‫واقعاً عالی بودی.
‫این یعنی چی؟
‫یعنی حرف نداری.
‫بیلی موافقت کرده.
‫دقیقاً یه هفته دیگه پروازه.
‫- کی و کی پیش لارنسن؟ ‫- چندتا فرمانده.
‫اعصابشون سر یه چیزی تخم‌مرغیه.
‫یکی‌شون می‌خواد دستور حمله بده.
‫همه‌ش میگه «تا درس عبرتی براشون شه».
‫من سینی رو می‌برم.
‫کانادایی‌ها اقدامشون رو کردن.
‫ما باید تلافی کنیم.
‫درسته کانادا اون‌ها رو بازداشت نگه داشته، ‫ولی آمریکایی‌ها پشت پرده مسئولن.
‫سیه‌نا سرش شلوغه، نه؟!
‫بله قربان.
‫باید نیروهامون رو لب مرز مستقر کنیم، ‫تا حساب کار دستشون بیاد.
‫خودتو نگاه. تف از دهنت می‌پره.
‫می‌خواد جلوی شورای نظامی نطق کنه. ‫قراره امروز جلسه داشته باشیم.
‫واسه تشکیل خودِ جلسه، جلسه نذاشتین؟!
‫وقتی همه واسه فرمانده‌ها دندون تیز کردن، شوخی می‌کنی؟
‫حالا که اون دوتا دیگه نیستن، یاد من افتادین؟
‫ما کسی رو می‌خوایم که با منطق و ملاحظه نظر بده.
‫هنوز هم خیلی‌ها از حمایت می‌کنن.
‫ولی با این حال اختیارات رده‌بالام رو ازم گرفتین.
‫- سیاسته دیگه. ‫- درست.
‫با توجه به شرایط، این اختیارات قابل‌بازگشتن.
‫یا که با کتاب‌هات اینجا قایم شو. ‫طی روال همیشگی.
‫یه کم احترام بذار!
‫ببخشید قربان.
‫دیشب رو کلاً بیمارستان بودم.
‫پیش پسرم.
‫حال پسرکوچولوت چطوره؟
‫تحمل می‌کنه،
‫با تمام وجودش.
‫خدا رو شکر.
‫آقایون، بابت این نشست ازتون متشکرم، ولی الان...
‫باید تفکر کنم.
‫در پناه خدا.
‫احتمالاً فقط تو از این قضیه خوشحالی. ‫روزت به‌خیر.
‫- روزتون به‌خیر، قربان. ‫- روز به‌خیر.
‫خب...
‫تو توی رادار نیستی، ‫یا که بهتره بگم آویزون از دیوار.
‫- حداقل فعلاً. ‫- چی شد؟
‫از شانس تو، فقط فکر می‌کنن وینزلا گم شده.
‫گول اون آمریکایی‌های ناقلا رو خوردن و گیر افتادن.
‫گیر افتادن؟
‫دستگیر شدن.
‫ربوده شدن.
‫مثل واترفورد-اینا...
‫که الان توی تورنتو تحت بازداشتن.
‫دوتایی زدن جاده خاکی.
‫به امید این که بچه‌ت رو پس بگیرن،
‫ولی رودست خوردن.
‫یعنی توی...
‫توی زندونن؟
‫به‌عنوان جنایتکارِ جنگی، دادگاهی میشن.
‫به گمونم ۵۲تا بچه با خودشون نبردن.
‫وضعیت هواپیما چطوره؟
‫- یه هفته دیگه می‌رسه. ‫- بی‌صبرانه منتظرشم.
‫بله قربان.
‫خوشحال باش.
‫فرد و سرینا کلکشون کنده‌ست، تو هم که...
‫از مجازات قتل، قسر در رفتی.
‫روی هم رفته، صبح بدی نیست.
‫لطفاً توجه کنید.
‫کنسروهای هلو امروز حراج شدن.
‫با محدودیت هر خانواده ۴ قوطی.
‫خدا را شاکریم.
‫چیزی نمونده، دقیقاً یه هفته دیگه.
‫جدی میگی؟ خب حالا چی؟
‫مارتاها شب که شد، بچه‌ها رو میارن خونۀ فرمانده لارنس.
‫اون دیگه بچه‌ها می‌رسونه به هواپیما.
‫[شهر] اَمهِرست از اینجا خیلی دوره.
‫دیلِن اونجاست؟
‫به خدمتکار‌تون اعتماد داری؟
‫آره.
‫اخلاقش گهه، ولی آره.
‫بهش بگو به خونۀ دیلن‌اینا پیغوم بفرسته.
‫باید سعیتو بکنی.
‫هی...
‫تو همیشه مادرش می‌مونی.
‫اینو می‌دونی که.
‫۲۲، شمارۀ ۲۲.
‫بفرما.
‫دوتا کوپن میشه.
‫روزتان به‌خیر.
‫به یاد داشته باشید که از کنار ‫همگروهی خود چندان دور نشوید.
‫با تشکر.
‫از دیدنت خوشحالم.
‫منم همینطور.
‫بذار فقط بشنوی!
‫خبر دارم.
‫باورت میشه؟
‫همه‌ش توی ذهنم با پیژامه‌های راه‌راه تصورشون می‌کنم.
‫از سازمان «چشم‌ها» اومدن سؤال‌پیچم کردن.
‫چی گفتی؟
‫این که سرینا وقتی رفت، شور و شوق دیدن دخترشو داشت.
‫وقتی خداحافظی کرد، باهام خوب و مهربون بود.
‫فقط وقتی ریگی به کفششه مهربون میشه.
‫خبردار شدم مارتاها چه برنامه‌ای دارن.
‫بهشون گفتم منم می‌خوام باشم.
‫یه بچه رو همراهی کنم.
‫یا هر کار دیگه‌ای.
‫ایده‌ش از توئه؟
‫کله‌گنده‌ای شدی واسه خودت.
‫بهت افتخار می‌کنم.
‫۵ دقیقه.
‫- اذیتت کردن؟ ‫- نه، نه. البته که نه.
‫بهشون بگو هیچ کار اشتباهی نکردی. ‫هیچ نقشی این وسط نداشتی.
‫فرد، هیچی پیششون اعتراف نکن.
‫- با توکل به خدا، تو رو از اینجا آزاد می‌کنم. ‫- گوش کن، زیاد وقت نداریم.
‫گوش کن چی میگم. هیچ اطلاعاتی بهشون نده که ‫بعداً توی دادگاه علیهت استفاده کنن.
‫- به اونجاها نمی‌کشه. گیلیاد ازشون درخواست می‌کنه آزادمون کنن. ‫- ولی باید باهوش باشی.
‫این شاید منجر به حبس ابد شه.
‫یا شاید هم استردادمون...
‫به جایی که ممکنه...
‫منو نگاه کن.
‫نمی‌ذارم هیچ اتفاقی برات بیفته.
‫نیازی نیست که نگران من باشی.
‫باید خودتو از مهلکه نجات بدی.
‫من چیزیم نمیشه.
‫چی؟
‫چی کار کردی؟
‫دلم می‌خواد کنار دخترم باشم.
‫چطور تونستی؟
‫من...
‫خواهش می‌کنم، سعی کن منو درک کنی.
‫همیشه فقط به فکر خودت بودی.
‫به فکرِ خواسته‌های خودت، نیازهای خودت.
‫اون به من احتیاج داره! دخترم به من احتیاج داره!
‫دلم به حال دختری که تو مادرش باشی، می‌سوزه.
‫برات دعا می‌کنم، فرد.
‫خانم لارنس؟
‫چی شده؟
‫یه لحظه...
‫باید نفسی تازه می‌کردم.
‫بهتره برگردم.
‫جوزف ناراحت میشه.
‫من همراهت میام.
‫تو همیشه باهام مهربونی.
‫پروردگارا ما را دریاب، ‫زیرا تو یاور و تسلی‌بخشمانی.
‫بیا تو عزیزم.
‫آف‌جوزف.
‫بیاین همگی برای سلامتی فرمانده وینزلا دعا کنیم.
‫پروردگارا،
‫از تو خواهانیم که مراقب او باشی و ‫در مواجهه با خطر، به او قدرت بخشی.
‫آمین.
‫- آمین. ‫- آمین.
‫آمین.
‫ممنون که اینقدر مهربونید.
‫- هیچ سرنخی در دست نیست؟ ‫- تا جایی که من می‌دونم، نه.
‫خیلی واسه بچه‌هام نگرانم.
‫بچه‌های خودت؟!
‫صد البته، همینطوره.
‫امیدوارم خداوند، حافظ فرمانده وینزلا باشه.
‫هر کجا که هست.
‫برای بازگشت صحیح و سالمش دعا می‌کنی.
‫بله، همین کارو می‌کنم، خانوم وینزلا.
‫به لطف خدا، جورج به‌زودی برمی‌گرده پیشت.
‫ولی بقیۀ فرمانده‌ها تمرکزشون روی سیاسته.
‫دنبال بهونه‌ای واسه تیر و تفنگ‌بازی‌ان.
‫مردها هیچوقت بزرگ نمیشن.
‫خواهش می‌کنم، فرمانده.
‫بهم کمک کنین جورج رو پیدا کنم.
‫نمیشه من زنی تنها با ۶تا بچه باشم.
‫ازم می‌گیرنشون.
‫می‌تونن بیان همراه ما.
‫براشون جا نداریم؟
‫جا توی خونه‌مون؟!
‫البته که داریم، البته.
‫همۀ بچه‌هاش می‌تونن بیان. ‫می‌تونیم همه‌شون رو نجات بدیم.
‫اینجا رو خونۀ خودتون بدونین.
‫خدا هر دوتون رو حفظ کنه. ‫به امید خدا کار به اونجاها نمی‌کشه.
‫از سازمان «چشم‌ها» واسه بازجویی من و وارن اومده بودن.
‫انگار که ما از فرد و سرینا خبر داریم.
‫بیچاره‌ها.
‫حداقل می‌دونیم که اون‌ها کجان.
‫جیب‌هاتون رو خالی کنین.
‫اقلام همراه. شامل کیف و ساک.
‫از کی وضع اینجوری شد؟ ماییم که خطرناکیم؟‫!
‫- از اون‌ها در برابر ما محافظت می‌کنن؟ ‫- کیف‌دستی‌تون، آقا!
‫باشه.
‫خب! آماده‌ای؟
‫خانوم، اون کالسکۀ بچه هم باید از دستگاه رد شه.
‫اشکالی نداره، اشکالی نداره.
‫بچه رو هم می‌خوای رد کنی؟!
‫شاید اسلحه داشته باشه، نینی‌آدمکش!
‫مسخره نکن. راهمون نمیدن.
‫- بهتر. ما اصلاً نباید اینجا باشیم. ‫- کالسکه رو جمع کنید. بچه رو بردارین.
‫بیا، بیا، بیا.
‫خیلی خب.
‫باید این‌ها رو به جون بخریم، باشه؟ ‫ارزششو داره اینجا ببینیمشون.
‫من ریلکسم.
‫باشه. تو هم ریلکس باش.
‫- ریلکسم من. ‫- تو هم دیگه کوچولو.
‫ای ب‍...
‫ببخشید، چیزه همراهم بود...
‫بهتون کارت‌هایی داده میشه. ‫از دور گردنتون درشون نیارین.
‫صبح بخیر.
‫یه لحظه فکر کردم اتاق اشتباهی اومدم.
‫مگه چندتا زن دیگه اینجا زندونی‌ان؟!
‫فعلاً تحت حفاظتید؛
‫تا موقعی که کارهای فرمانده واترفورد رو به آخر برسونیم.
‫چه واکنشی نشون داد؟
‫همونطور که فکر می‌کنی.
‫خب، دیگه نیازی نیست نگران اون باشین.
‫هنوز شوهرمه.
‫می‌بخشید.
‫می‌دونم شرایط سختی بوده.
‫ولی به آینده امیدوار باشین.
‫اون اینجاست.
‫باشه. آمادۀ دیدن دخترمم.
‫خانوم واترفورد، ایشون «بانی پینکِس» هستن، ‫از بخش خدمات اجتماعی.
‫سلام.
‫روزتون پرخیر و برکت.
‫سلام.
‫و ایشون هم مویرا استرَند.
‫از دیدنت خوشحالم.
‫من از دوست‌های جون‌ام.
‫خیلی ممنون که نیکول رو با خودت اوردی.
‫دخترِ جون رو!
‫خب دیگه، ‫تا شما ملاقاتتون رو انجام میدین ‫مویرا اتاق بغل منتظر می‌مونه.
‫زودی برمی‌گردم. ‫بهت خوش می‌گذره.
‫بعدش میام دنبالت و می‌برمت خونه.
‫یه ساعت دیگه.
‫همه‌مون شرایط ملاقات رو می‌دونیم.
‫ببخشید، چندتا...
‫چندتا پوشاک و این چیزا توی ساکش گذاشتم.
‫اگه یه وقت هم بدعنق شد، عروسکشو بدین بازی کنه.
‫مطمئنم پیش من چیزیش نمیشه.
‫- تو دیگه کی هستی؟ جدی میگم. ‫- مویرا...
‫نه.
‫چون فقط لباس جدیدی پوشیدی، ‫باعث نمیشه آدم دیگه‌ای شده باشی.
‫درست؟!
‫تو هنوز همون زنی هستی که دوستم رو ‫محکم نگه داشتی، تا شوهرت بتونه بهش تجاوز کنه.
‫- نیازی به این حرف‌ها نیست. ‫- گه نخور.
‫می‌دونی، به منم تجاوز کرد.
‫توی اون فاحشه‌خونه.
‫مثل آشغال باهام رفتار کرد، ‫انگار هیچ ارزشی نداشتم.
‫ببین، من همینی‌ام که هستم، و...
‫تا دلت بخواد گناه کردم، ولی این تویی...
‫تویی که به جنسیتت خیانت کردی [، نه من].
‫نیکول، زود برمی‌گردم.
‫طوری نیست.
‫چیزی نیست.
‫فقط چون غریبه دیده یه کم مضطربه.
‫نه، اشکالی نداره.
‫طوری نیست.
‫چیزی نیست.
‫منم، مامانت.
‫سلام نیکول.
‫خانوم واترفورد، نمیشه از همچین عباراتی استفاده کنین.
‫بچه رو گیج می‌کنین.
‫اشکالی نداره.
‫آره، می‌دونم.
‫گفتم «بعدش چی میشه؟»
‫دارم منظورمو واضح نمی‌رسونم؟ ‫«بعدش چه اتفاقی می‌افته؟»
‫تهش به کجا می‌رسه؟
‫جنگِ... جنگ جهانی سوم؟
‫متوجه هستی که ورود به درگیری نظامی، ‫آسون‌تر از خارج شدن ازشه؟
‫درکی از مفهومِ «عواقب ناخواسته» دا...
‫نه، نمیشه مرز رو ببندی.
‫مثلاً تأثیری که روی اقتصاد داره!
‫بهش فکر کردی؟ کشور رو زمین می‌زنه.
‫نه، تو بلدی حرف بزنی، خودت بهشون بگو.
‫احمق.
‫باید زنگوله بندازم دور گردنت [که بفهمم کی میای].
‫مشکلی پیش اومده؟
‫فقط هارت و پورت می‌کنن و دلشون جنگ می‌خواد.
‫شاید مرز رو ببندن.
‫تاریخ حرکتمون رو بنداز جلوتر.
‫- امکانش نیست، قربان. ‫- خب، ممکنش کن.
‫برنامۀ پرواز هواپیما، هفتگیه. ‫نباید مشکوک شن.
‫خب. این یعنی گیر کردیم؟
‫نه، باید قانعشون کنی که مرز رو باز نگه دارن.
‫عزیزم؟
‫کجا میری؟
‫خونۀ سلنجر-اینا. یه پسربچۀ کوچولو به اسم دیوید دارن. ‫می‌تونیم با خودمون ببریمش.
‫خانوم لارنس.
‫مهم نیست.
‫نیازی به این کار نیست، باشه؟
‫چون خودمون ترتیب این کارها رو میدیم.
‫اون دختربچۀ موطلایی هم هست که خونه‌شون آخر خیابونه.
‫- می‌تونم به پدر و مادرش بگم. ‫- نه.
‫- خبر ندارن که ما... ‫- قرار نیست بهشون چیزی بگی. همراهم بیا.
‫هانا! هانا چی؟!
‫مکنزی‌اینا از اینجا رفتن، من هم نمی‌دونم هانا کجاست!
‫تکلیف بچه‌ها چیه پس؟ بقیۀ بچه‌ها؟! ‫بیا دوباره بریم دم اون مدرسه...
‫بس کن! بس کن!
‫- حواست باشه با کی حرف می‌زنی. ‫- نه، تو باید دهنتو جلوش بسته نگه می‌داشتی.
‫نباید به بقیه چیزی بگی! ‫می‌فهمی چی میگم؟ نباید بگی!
‫- می‌فهمی؟ ‫- بسه!
‫بسه.
‫نه، جوزف. راست میگه. به...
‫به کارم فکر نمی‌کردم.
‫باشه.
‫می‌دونم.
‫ببخشید.
‫طوری نیست.
‫عزیزم.
‫عزیزم، تو فقط باید...
‫به فکر زندگی آینده‌مون... بعد از خروج از اینجا باشی.
‫- زندگی آینده‌مون؟ ‫- آره، عزیز دلم.
‫همۀ این‌ها رو پشت سر می‌ذاریم. همه‌شون رو.
‫واقعاً می‌تونیم همچین کاری کنیم؟
‫یه کم استراحت کن عزیزم.
‫ذهنشو منحرف کردی.
‫از علاقه‌ش به اون بچه سوءاستفاده کردی، ‫تا این سیرک سیاسی رو راه بندازی.
‫فرمانده واترفورد، همسر شما ‫باهوش‌تر از اونیه که بازی داده باشه.
‫خودتون بهتر از هر کسی می‌شناسینش.
‫اینو به‌عنوان یه فرصت ببینین.
‫واسه استراحت و فراغت؟
‫واسه توضیح کارهاتون.
‫همۀ دنیا...
‫منتظرن که حرف‌های مردی در جاه و مقام شما رو بشنون.
‫کمک کن گیلیاد رو درک کنیم.
‫این بازی‌ها رو من جواب نمیده.
‫مسئله‌ای نیست.
‫یکی... ازمون خواسته ببینتت.
‫لوک بانکول.
‫البته که نگهبان اینجا می‌مونه.
‫الان همینجاست؟
‫واسه گفت‌وگو.
‫تصمیمش با خودتونه.
‫بفرستش تو.
‫آقای بانکول.
‫فرمانده واترفورد.
‫شما رو تنها می‌ذارم.
‫بفرما.
‫چیزی میل داری بخوری؟ ‫قهوه، چایی؟ ویسکی؟
‫خیلی باهام مهمون‌نواز بودن.
‫آره، کاملاً مشخصه.
‫- سرت شلوغ بوده! ‫- از همه کارهات خبر دارم.
‫همه‌شون اینجا نوشته شدن.
‫ما مثل هم بزرگ شدیم. ‫می‌دونی، خانواده‌های خوبی داشتیم.
‫تحصیلاتی عالی گذروندیم.
‫باایمان بودیم.
‫ولی با این حال کار تو نابودی زندگی آدم‌هاست.
‫کار من نجات زندگی آدم‌هاست،
‫آقای بانکول.
‫وقتی ارزش‌هامون رنگ باختن، تو چی کار کردی؟
‫وقتی میزان زاد و ولد، سیر نزولی داشت.
‫ها؟
‫کنار وایسادی و هیچ کاری نکردی.
‫شاید اینجور باشه.
‫ولی تو قراره توی این زندون بپوسی،
‫اونم در حالی که می‌دونی زنت بهت خیانت کرده.
‫زن تو چی؟
‫این همه سال... تلف شدن و رفتن.
‫وقتی داشتی دعا می‌کردی که برگرده پیشت.
‫یه روز برمی‌گرده.
‫شاید.
‫ولی اون جون آزبورنی که تو می‌شناختی، ‫دیگه وجود خارجی نداره.
‫گیلیاد تغییرش داده.
‫من تغییرش دادم.
‫مرت‍...
‫کارم باهات تموم نشده!
‫تموم نشده!
‫خانوم لارنس؟
‫النور؟
‫النور، بیدار شو.
‫النور.
‫بلند شو، النور.
‫بلند شو، النور!
‫بیدار شو!
‫النور!
‫بیدار شو! وای!
‫خانوم لارنس؟
‫وای!
‫وای خدا، وای خدا!
‫غذای اینجا زیاد گرم نیست، ببخشید دیگه.
‫ولی اینو مطمئن باش، تورنتو پیتزاهای عالی‌ای داره.
‫این کار غیرمجاز نیست؟
‫واسه همین باید مدرک جرم رو نوش جون کنی.
‫ممنون.
‫سعی خودمو می‌کنم.
‫دنیا پر از خبره.
‫یه مقالۀ جالب نوشته شده، دربارۀ جهت‌گیری رسانه‌ها در قبال مسائل مذهبی.
‫خوشحال میشم بعداً نظرتو بگی.
‫نگاه می‌ندازم.
‫اون بشقاب‌ها رو برو بچین.
‫حواست باشه ترک برنداشته باشن.
‫نون‌ها خوب پخته‌ن.
‫بذار هوا بخورن. بعد از مراسم می‌بُریمشون.
‫این‌ها واسه بعدنن.
‫بقیه رو از توی زیرزمین بیارین.
‫باشه، قربان.
‫این شراب مورد علاقه‌ش بود.
‫واسه سالگرد ازدواجمون نگهش داشته بودم.
‫لوک آم...
‫واسه عروسی‌مون، شراب انگوری که دوست داشتم رو خریده بود.
‫ولی بعد، شب توی ماشین جا گذاشتشون.
‫واسه همین همه‌شون یخ زدن.
‫کل بطری‌ها خرد شدن.
‫تونستم مرز رو باز نگه دارم...
‫خب...
‫اعضای شورا رو متقاعد کردی؟
‫بحث کردن با مردی که عزاداره، سخته.
‫حتی واسه اون‌ها.
‫خیلی متأسفم، فرمانده لارنس.
‫النور خیلی شکننده و آسیب‌پذیر بود.
‫گذاشتم...
‫گذاشتم توی اتاقش تنها باشه.
‫نه.
‫نه، این کارو نکن.
‫- نباید خودتو سرزنش کنی. ‫- می‌تونستم بهش سر بزنم.
‫منم می‌تونستم.
‫باشه؟
‫النور زن خیلی مهربونی بود.
‫آره، بود.
‫با ذکر نام و یاد خداوند،
‫پیکر النور را به دستان آرامشبخش خاک می‌سپاریم.
‫امیدواریم خداوند مهربان گناهان او را ببخشاید، ترحم نشان دهد...
‫و او را به بهشت برین بدرقه کند.
‫آمین.
‫خداوندا، ما را نیز برای خطاهامان ببخشای.
‫چرا که هیچ از درد او نکاستیم...
‫و روح آزرده‌اش را نجات ندادیم.
‫خداوندا، آرامش خود را نصیب او کن...
‫و بگذار نور ابدی وجودت بر او بتابد.
‫آمین.
‫بیاین.
‫مطمئناً کارهای زیادی دارین.
‫عمه لیدیا،
‫بهم اجازه میدین؟
‫بله.
‫ترجیح میدین تنها باشین؟
‫زیرنویس از مسیح محمودزاده
‫donate.masihm.ir :حمایت از من برای پیشبرد پروژه‌های بعدی ‫masihm.ir/subtitle :دسترسی به ترجمه‌های دیگر من
‫masihm.ir 04.01.2020 © ‫ver 1.3